Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. A. Sp. z o.o. w Ł., reprezentowana przez adwokata K. M., wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że decyzja organu została skierowana do Spółki w czasie gdy ta nie posiadała organu powołanego do jej reprezentacji. Podkreślił, że po powołaniu Prezesa Zarządu Spółka miała możliwość zapoznać się z decyzją organu oraz w ustawowym terminie określonym w art. 58 § 2 k.p.a. wnieść skargę. Zaznaczył, że skoro w dniu 4 stycznia 2017r. powołano Prezesa Zarządu Spółki, a w dniu 11 stycznia 2017r. złożono skargę na ww. decyzję, to zachowano 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Jednocześnie wraz z wnioskiem o przewrócenie terminu reprezentujący Spółkę adwokat wniósł skargę na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]".
Zarządzeniem z dnia 16 marca 2017r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do przedłożenia stosownych dokumentów, z których wynikają okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, tj. braki w organie Spółki w okresie od 27 listopada 2016r. do 4 stycznia 2017r.
Odpowiadając na powyższe, pełnomocnik Spółki przesłał odpis KRS na dzień 27 marca 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu zakreślonego w nim terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem skarżącemu został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to - zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu - od tego momentu liczony jest bieg terminu do złożenia skargi, niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem procesowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. Skuteczne wniesienie skargi i nadanie sprawie dalszego biegu jest możliwe w przypadku złożenia przez stronę lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnieniu tego wniosku przez Sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się - za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi - do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1 i 3). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zaznaczyć trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie i może być stosowane, gdy przewidują je przepisy szczegółowe; pozwala ono na ustalenie okoliczności faktycznych bez przeprowadzania postępowania dowodowego.
Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Oceny braku winy w uchybieniu terminu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokonuje ten Sąd.
Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w rozważanym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. np. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r. sygn. akt I SA/Sz 630/96).
O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tyko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2002 r., sygn. akt III SA 1716/99).
W niniejszej sprawie decyzja organu, na którą Spółka wniosła skargę została wydana w dniu "[...]" i doręczona jej w dniu 28 listopada 2016r.
Wobec bardzo lakonicznego uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do wykazania, stosownymi dokumentami, że w okresie od doręczenia zaskarżonej decyzji Spółce do 4 stycznia 2017r., tj. do powołania Prezesa Zarządu Spółki, występowały takie braki w jej organie, które uniemożliwiały jej działanie, czyli zapoznanie się z decyzją i skuteczne złożenie skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie, pełnomocnik Spółki przedłożył natomiast jedynie wydruk KRS – stan na dzień 27 marca 2017r..
W konsekwencji powyższego, skoro zatem strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nie wykazała, że w okresie od dnia 28 listopada 2016 r. do dnia 4 stycznia 2017 r. brak było organu uprawnionego do reprezentacji spółki, to tym samym nie spełniła jednego z warunków wymaganych do przywrócenia objętego wnioskiem terminu.
Mając na względzie powyższe na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.