Uzasadnienie
W dniu "[...]" Naczelnik Urzędu Celnego przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wniesioną za jego pośrednictwem skargę A. I. na ostateczną decyzję tego organu z dnia "[...]" (doręczoną stronie w dniu 15.02.2007r.) odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia "[...]".
W piśmie organ wskazał, ze od decyzji z dnia "[...]" o odmowie wznowienia postępowania strona złożyła odwołanie po upływie ustawowego terminu, w związku z czym Dyrektor Izby Celnej w postanowieniem z dnia " [...]" stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 26 września 2007r. sygn. akt I SA/Ol 221/07 oddalił skargę A.I. na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Zdaniem organu w powyższy sposób strona wyczerpała przysługujące jej prawo do zaskarżenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego i brak jest podstawy prawnej do rozpoznania skargi w trybie przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwana dalej w skrócie p.p.s.a. regulująca zasady i tryb sprawowania przez sądy kontroli działalności organów administracji publicznej przewiduje określone wymogi formalne związane z uruchomieniem tej kontroli.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w myśl § 2 wskazanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że o ile wskazane wymogi nie zostaną zachowane skarga nie jest dopuszczalna.
Jak wynika z przekazanych Sądowi akt i pisma organu, przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia "[...]" dotyczącą weryfikacji zgłoszenia celnego.
Według art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U. nr 68, poz. 622 ze zm.) do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.
Jedną z podstawowych zasad postępowania podatkowego a zatem także postępowania w sprawach celnych jest zasada dwuinstancyjności (art. 127 O.p.), która dotyczy również postępowania w trybach nadzwyczajnych. Skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego do Dyrektora Izby Celnej. W stanie faktycznym sprawy skarżący, uchybiając terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" o odmowie wznowienia postępowania nie wyczerpał środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. O spełnieniu warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ odwoławczy, tj. merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.