Uzasadnienie
Spółka A (dalej: skarżąca, strona, spółka), reprezentowana przez doradcę podatkowego, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015 r.. W skardze spółka podniosła, że organ powinien orzec o nadpłacie w wysokości 1.131.030 zł, a obecny stan sprawy powoduje zaniżenie należnej stronie nadpłaty o 896.117 zł po uwzględnieniu dokonanej już wpłaty.
Przesyłając skargę przy piśmie z 28 lutego 2022 r. organ wniósł o umorzenie postępowania. Powołał się na wydaną w trybie autokontroli decyzję z dnia [.1.] nr [.1.], którą uchylił w całości zaskarżoną decyzję i ustalił nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie 1.131.030 zł. Podkreślił, że powyższe spełnia żądanie skarżącej. Decyzję dołączył do akt własnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W zawisłej przed tut. Sądem sprawie wniesiono skargę na ww. decyzję SKO z [...] r. o uchyleniu poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i ustalającej nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie 234.913 zł. Skoro jednak organ, działając w ramach autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), ww. decyzją z [.1.] r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i ustalił nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwocie 1.131.030 zł, to odpadła podstawa do dalszego procedowania niniejszej sprawy.
W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania skarżącej od organu orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a., w powiązaniu z art. 200, art. 205 § 4 i art. 209 p.p.s.a., w wysokości 19.779 zł, w tym kwotę 8.962 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego, kwotę 17 zł tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotę 10.800 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687).