Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 maja 2012r. sygn. akt jak wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał R.S. prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie adwokata. Powyższe nastąpiło po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyroku z dnia 8 marca 2012r. sygn. akt I SA/Ol 16/12 oddalającego skargę R.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek
Pismem z dnia 29 maja 2012r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu w osobie adw. K.R. (karta nr 66 akt sądowych).
W dniu 12 czerwca 2012r. wpłynęła do Sądu, sporządzona przez adwokata skarga kasacyjna od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2012r., zawierająca wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które zgodnie z oświadczeniem nie zostały uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2012r. WSA w Olsztynie na wniosek pełnomocnika przywrócił termin do wniesienia ww. skargi kasacyjnej, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013r. sygn. akt II GSK 1383/12 oddalił skargę kasacyjną w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 27 marca 2014r. ustanowiony w sprawie adwokat zwrócił się o przyznanie mu wynagrodzenia w ramach nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst Dz.U. z 2013r. poz. 461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2) lit. b) tego rozporządzenia stanowi natomiast, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75% stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zatem w sytuacji, gdy podjęcie przez adwokata K.R. czynności procesowych w imieniu strony skarżącej w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 180 zł powiększonej o należny podatek VAT (23%) w kwocie 41,40 zł mając na uwadze, że adwokat nie prowadził niniejszej sprawy w pierwszej instancji.
Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów § 18 ust. 1 pkt 2) lit. b), § 19 pkt 1 i § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. w związku z art. 250 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.