Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 8 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Ol 169/26

Uzasadnienie

"G." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. (dalej jako: "wnioskodawca", "spółka", "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na informację Warmińsko-Mazurskiej Agencji Rozwoju Regionalnego Spółka Akcyjna z siedzibą w Olsztynie (dalej jako: "Agencja", "Instytucja Pośrednicząca", "IP") z 10 kwietnia 2026 r. o częściowym uwzględnieniu protestu od negatywnej oceny wniosku nr [...] o dofinansowanie projektu pn. "[...]" (dalej jako: "projekt").

Z akt wynika następujący stan prawny i faktyczny sprawy:

Spółka złożyła 31 października 2024 r. wniosek o dofinansowanie projektu.

W celu dokonania oceny spełnienia kryteriów zgodnie z § 9 ust. 6 Regulaminu wyboru projektów powołano Komisję Oceny Projektów (dalej jako: "KOP"). W trakcie oceny kryteriów istniała możliwość dwukrotnego uzupełnienia lub poprawy wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami.

Pismem z 6 listopada 2025 r. IP wezwała spółkę do poprawy wniosku o dofinansowanie oraz uzupełnienia m.in.: w zakresie kryterium nr 1 "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt", podnosząc, że kontynuacja tradycji (produkcyjnych/ usługowych/zawodowych) musi ściśle wpisywać się w katalog produktów/usług/zawodów, które mogą zostać objęte wsparciem w ramach projektów z zakresu odtwarzania gospodarczego dziedzictwa regionu. Wnioskodawca wskazał we wniosku o dofinansowanie odtwarzanie zawodu cukiernika, jednak podał w PKD 56.10.A działalności jako "Restauracje i inne placówki gastronomiczne". IP wskazała, że cel projektu nie jest zgodny z Szczegółowym Opisem Priorytetów i Regulaminem konkursu. Wydatki wskazane we wniosku powinny dotyczyć wyłącznie odtwarzanej działalności dotyczącej zawodu cukiernika, w związku z czym wyposażenie nowego lokalu gastronomicznego i doposażenie obecnego lokalu gastronomicznego są wydatkami niekwalifikowalnymi projektu.

Ponadto poproszono wnioskodawcę m.in. o:

1. - wyodrębnienie każdego kosztu wydatku wraz z uzasadnieniem w części D wniosku o dofinansowanie,
2. - podanie nazwy kosztu związanego z wydatkami w ramach zadania jednoznacznie identyfikującą zakres wydatku. Dla każdego kosztu należało podać liczby, jednostki miary oraz parametry bądź opis zakresu prac.

Pismem z 9 grudnia 2025 r. IP ponownie wezwała spółkę do poprawy wniosku o dofinansowanie oraz uzupełnienia m.in. w zakresie kryterium nr 1 "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt". Jak wskazano, wnioskodawca aktualnie podał PKD 10.71.Z "Produkcja pieczywa; produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek", jednak głównym i podstawowym rodzajem działalności jest prowadzenie "Restauracji i innych placówek gastronomicznych" - PKD 56.10.A. IP ponownie poinformowała, że wydatki wskazane we wniosku powinny dotyczyć wyłącznie odtwarzanej działalności dotyczącej zawodu cukiernika. Wydatki wykazane w pkt C 5 biznesplanu dotyczą prowadzonej działalności gospodarczej (m.in. wydatki dotyczące zabudowy baru z blatem górnym, oświetleniem i elementami dekoracyjnymi, stoły, krzesła barmańskie, telewizor, stojak do tv, girlandy, łyżki barmańskie, palniki barowe, ekspres do kawy, nagłośnienie barka, urządzenia fiskalne, terminale, dekoracje kwiaty doniczkowe, palmy, wazony, zestaw mebli wypoczynkowych 8 osób: 1 stół kawowy, 1 stolik, 3 x narożna część modułowa sofy, 2 x siedzisko bez podłokietników, 1 fotel, poduszki na kanapę i fotel, krzesła bankietowe - 150 szt., stoły barmańskie - 30 szt., itd.).

W ocenie IP, wyposażenie nowego lokalu gastronomicznego i doposażenie obecnego lokalu są wydatkami niekwalifikowalnymi projektu, gdyż nie są zasadne dla odtwarzania zawodu cukiernika. Nie ma możliwości zweryfikowania, czy zakupy dotyczące wyposażenia lokali będą związane tylko i wyłącznie z projektem, a zaplanowana powierzchnia restauracji będzie dostępna tylko dla klientów związanych z odtworzeniem zawodu cukiernika. Zgodnie z zasadami kwalifikowalności wydatków, wszystkie wydatki inne niż wpisujące się w odtwarzanie zawodu cukiernika należy przenieść do wydatków niekwalifikowalnych projektu.

Następnie IP pismem z 5 lutego 2026 r. poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu z powodu niespełnienia kryterium nr 1 "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt". Jednocześnie zgodnie z § 9 ust. 17 Regulaminu projektu uzyskana liczba punktów z kryteriów branych pod uwagę przy wyliczeniu minimum punktowego 50% dla projektu wyniosła 19 pkt na 24 pkt możliwe do uzyskania, co stanowi 79,17% maksymalnej liczby punktów. Łącznie w ramach oceny kryteriów wyboru projekt otrzymał 40 pkt. Od negatywnej oceny projektu strona wniosła protest.

IP informacją z 10 kwietnia 2026 r. poinformowała wnioskodawcę o częściowym uwzględnieniu protestu. Protest został uwzględniony w części, tj. w zakresie kryterium punktowego nr 35 "Zgodność z zasadą horyzontalną FEWIM - Gospodarcza transformacja Odprowadzanie podatków w województwie warmińsko-mazurskim". IP nie uwzględniła argumentów spółki w zakresie kryteriów: nr 1 "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt" oraz nr 23 "Poziom innowacji".

W uzasadnieniu IP wskazała, że zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027, wydatek jest kwalifikowalny tylko wtedy, gdy jest niezbędny do realizacji celów projektu. Dodatkowo musi być dokonany w sposób racjonalny i efektywny, z zachowaniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów. W myśl postanowień Regulaminu wyboru projektów wspierane będą projekty polegające na odtwarzaniu gospodarczego dziedzictwa regionu poprzez tworzenie/budowanie nowej oferty produktowo-usługowej polegającej na odtwarzaniu historycznego krajobrazu gospodarczego regionu (przywrócenie tradycyjnych produktów, usług i zawodów). Kontynuacja tradycji (produkcyjnych/usługowych/zawodowych) musi ściśle wpisywać się w katalog produktów/usług/zawodów, które mogą zostać objęte wsparciem w ramach projektów z zakresu odtwarzania gospodarczego dziedzictwa regionu.

W ocenie IP, spółka nie wykazała niezbędności i zasadności zdecydowanej większości planowanych wydatków w ramach projektu. Wydatkami kwalifikowalnymi mogły być wyłącznie wydatki, które były niezbędne do przywrócenia tradycji zawodu cukiernika w ramach odtworzenia dziedzictwa gospodarczego, które związane były z rozpoczęciem produkcji i rozszerzeniem oferty o wyroby cukiernicze, a których historia ma odniesienie w odtworzeniu dziedzictwa gospodarczego Warmii i Mazur takich, jak np. powidła z dzikiej pospolitej ulęgałki. Jak wskazała IP, strona w prowadzonych przez siebie restauracjach oferuje wyroby cukiernicze. Zdaniem IP, zapewnienie przestrzeni konsumpcyjnej dla klientów i sprzedaż wyrobów cukierniczych poprzez wyposażenie restauracji, nawet - jeśli według skarżącej - stanowią standard rynkowy, nie mogą zostać uznane za wydatek kwalifikowalny. W ramach konkursu dofinansowaniem mógł zostać objęty projekt polegający na odtworzeniu zawodu cukiernika wraz z niezbędnym wyposażeniem stanowiska pracy, nie zaś działalność określana przez wnioskodawcę jako "cukiernictwo".

IP nie zgodziła się ze stanowiskiem strony, że przeniosła do wydatków niekwalifikowalnych projektu wydatki wskazane przez IP, które nie dotyczyły odtwarzania zawodu cukiernika. Wskazała, że strona w odpowiedzi na wezwanie z 9 grudnia 2025 r. pomniejszyła wydatek kwalifikowany o kwotę o 47.600 netto w kategorii "Zakup środków trwałych", ale zakres rzeczowy projektu pozostawiła niezmieniony. Nie wskazała we wniosku o dofinansowanie ani w biznesplanie, że wskazane przez KOP wydatki stanowią wydatki niekwalifikowalne projektu. Niezasadne były przy tym twierdzenia strony, że to KOP wskazała na konieczność pomniejszenia jedynie kwoty wydatków niekwalifikowalnych, nie wskazując na konieczność zmiany zakresu rzeczowego wydatków w projekcie.

IP nie zgodziła się również z zarzutem, że dopiero w drugim wezwaniu do uzupełnienia/poprawy wniosku wskazano okoliczności wymagające poprawy. W jej ocenie, już w pierwszym wezwaniu do uzupełnienia/poprawy wniosku wskazano, że wydatkami niekwalifikowalnymi są wydatki, które nie wiążą się z przywróceniem tradycji zawodu cukiernika w ramach odtworzenia dziedzictwa gospodarczego regionu.

W związku z powyższym IP stwierdziła, że kryterium nr 1 "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt" nie mogło zostać uznane jako spełnione.

Odnośnie zarzutu nieprawidłowej oceny w zakresie kryterium nr 23 "Poziom innowacji" IP stwierdziła, że wnioskodawca nie zastosował się do wymogu stawianego w opisie kryterium (sekcja C7 biznesplanu), wskazując jedynie: "Opinia o innowacyjności. Wdrażana innowacja na poziomie międzynarodowym". W opinii o innowacyjności wskazano zaś na wprowadzenie na rynek nowych produktów (powidła z dzikiej pospolitej ulęgałki w cieście drożdżowym na bazie świeżego mleka krowiego w towarzystwie karmelizowanej jarzębiny i pudru z orzechów bukowych, pierogi z jagodami leśnymi i sosem waniliowym; szarlotka z kruszonką; pierogi leniwe z sosem waniliowym i cynamonem; racuchy z jabłkami; koktajl z leśnych owoców; sękacz; naleśniki z twarogiem i owocami leśnymi). Ekspert stwierdził, że w całości dokumentacji aplikacyjnej nie wskazano porównania do międzynarodowych konkurentów wytwarzających podobne wyroby, świadczących podobne usługi, brak jest również rzetelnego badania rynku w kontekście substytutów procesowych.

Nie przedstawiono porównania w stopniu międzynarodowym poszczególnych cech innowacji produktowej i procesowej. Zdaniem eksperta, innowacje należało adekwatnie i mierzalnie sparametryzować, podając wartości bazowe i docelowe dla poszczególnych parametrów wskazujących na charakter innowacyjny rezultatu projektu. Podane przez wnioskodawcę parametry powinny być obiektywnie weryfikowalne i mierzalne wraz podaniem źródła pozyskania zarówno wartości bazowej, jak i docelowej (w tym opisana powinna być metodyka wyliczenia tych wartości). Na tej podstawie należało dokonać odniesienia do produktów/procesów podobnych/tożsamych (produktów/procesów referencyjnych odpowiednio wysoko zaawansowanych technicznie/technologicznie) dostępnych na rynku (w zależności od wskazanego poziomu innowacji - w tym przypadku poziomu międzynarodowego) i wykazać zarówno cechy innowacyjne rezultatu, jak i jego przewagi konkurencyjne/rynkowe. Ekspert stwierdził, że nie ma podstaw do oceny poziomu innowacyjności rozwiązania ponad przedsiębiorstwo i przyznania większej liczby punktów niż 0 w ramach kryterium nr 23 "Poziom Innowacji".

W wyniku rozpatrzenia protestu uzyskana liczba punktów z kryteriów branych pod uwagę przy wyliczeniu minimum punktowego 50% dla projektu wyniosła 19 pkt na 24 pkt możliwe do uzyskania, co stanowi 79,17% maksymalnej liczby punktów. Łącznie w ramach oceny kryteriów wyboru projekt otrzymał 42 pkt. Powyższą informację IP w części dotyczącej nieuwzględnienia protestu zaskarżyła spółka, wnosząc o stwierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona z naruszeniem przepisów prawa, co miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej informacji zarzucono naruszenie:

A. art. 43 i art. 45 ust. 1 i 2 w zw. z art. 56 ust 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079; dalej jako: "ustawa wdrożeniowa") poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku o dofinansowanie, dokonanie fragmentarycznej analizy wniosku o dofinansowanie, niekierowanie się brzmieniem kryteriów wyboru, stawianie wnioskodawcy wymagań niewynikających z kryteriów oceny i dokumentów konkursowych oraz dokonanie dowolnej oceny wniosku o dofinansowanie, w szczególności w zakresie:

1. i. kryterium nr 1 - "Możliwość uzyskania dofinansowania" przez projekt polegającym na uznaniu, że:
2. a) cel oraz zakres rzeczowy projektu określony we wniosku o dofinansowanie nie jest zgodny z celami danego działania określonymi w regulaminie wyboru projektów, podczas gdy wnioskodawca jako przedmiot projektu wskazał odtworzenie zawodu cukiernika i opracowanie innowacyjnych receptur, zaś (i) organ potwierdził, że tego typu działalność stanowi przedmiot działalności w ramach konkursu oraz (ii) wszystkie wskaźniki produktu i rezultatu dotyczą wyłącznie kwestii związanych z odtworzeniem zawodu cukiernika i opracowania innowacyjnych receptur wyrobów cukierniczych;
3. b) wskazanie w opisie przedmiotu projektu wydatków niekwalifikowalnych (tj. wyposażania lokalu cukierni) co oznacza automatycznie, że przedmiot projektu jest sprzeczny z działaniami określonymi w Regulaminie wyboru projektów, podczas gdy w opisie rzeczowym projektu zamieszczenie informacji o wszystkich planowych działaniach, które zamierza podjąć wnioskodawca nie oznacza automatycznie, że przedmiot wniosku o dofinansowanie nie spełnia celów działania konkursu, a tym samym jest niezgodny z działania określonymi w regulaminie wyboru projektów;
4. c) zmodyfikowanie przez wnioskodawcę wniosku o dofinansowanie w zakresie wskazanym w wezwaniach organu z 6 listopada oraz 9 grudnia 2025 r. poprzez pomniejszenie kwoty wydatków kwalifikowalnych o kwotę 47.600 zł netto w kategorii "Zakup środków trwałych", bez jednoczesnej zmiany zakresu rzeczowego biznesplanu, sprawia, że cel oraz zakres rzeczowy projektu określony we wniosku o dofinansowanie nie jest zgodny z celami działania określonymi w Regulaminie wyboru projektów, podczas gdy pozostawienie zakresu rzeczowego wniosku o dofinansowanie bez zmian nie stanowi okoliczności uzasadniającej stwierdzenie, że wniosek o dofinansowanie nie spełnia kryterium nr 1, bowiem koszty kwalifikowalne zostały zmodyfikowane zgodnie z celami działania określonymi regulaminie wyboru projektów, zaś zakres rzeczowy projektu nie zmienił się (tj. odtworzenie zawodu cukiernika i opracowanie innowacyjnych receptur), zaś jedyną zmianą jest kwalifikacja kosztów zgodnie z wezwaniami organu;
5. d) wnioskodawca w sposób nieprawidłowy dokonał modyfikacji wniosku o dofinansowanie, ponieważ nie usunął z opisu rzeczowego projektu wydatków dot. wyposażania lokalu cukierni, podczas gdy w wezwaniu z 9 grudnia 2025 r. organ wezwał tylko do modyfikacji w zakresie kwalifikowalności kosztów; bez wskazania, że należy również dokonać zmiany opisu zakresu rzeczowego projektu;
6. e) wydatki związane z wyposażaniem cukierni stanowią wydatek niekwalifikowalny, podczas, gdy w Zasadach kwalifikowalności wydatków wprost wskazano, że wydatkiem kwalifikowalnym jest działanie polegające przebudowie obiektów na cele prowadzenia działalności gospodarczej związanej z odtwarzaniem gospodarczego dziedzictwa regionu, objętej projektem - w tym przypadku cukierni, a tym samym skarżąca spełniła wymagania dla uznania, że projekt spełnia kryterium nr 1; ii. kryterium nr 23 – "Poziom innowacji" polegającym na uznaniu, że:
7. a) dołączona do wniosku opinia o innowacyjności nie jest miarodajna dla całego projektu w ocenie poziomu innowacji, bowiem dotyczy tylko jednego produktu cukierniczego (powideł z dzikiej ulęgałki w cieście drożdżowym na bazie świeżego mleka krowiego w towarzystwie karmelizowanej jarzębiny i pudru z orzechów bukowych) z dziewięciu, które mają być nowością w ofercie skarżącej, podczas gdy (i) do wniosku o dofinansowanie załączono opinię jednostki naukowej specjalizującej się w technologii żywności, z której treści jednoznacznie wynika, że innowacyjność projektu nie ogranicza się do pojedynczego produktu opisanego przykładowo, lecz obejmuje także m.in. opracowanie autorskich receptur wykorzystujących rzadko stosowane surowce regionalne (dzika ulęgałka, jarzębina, orzechy bukowe), wdrożenie nowej koncepcji łączenia tradycyjnych składników regionu z nowoczesnymi technikami cukierniczymi, zastosowanie świeżego mleka krowiego jako surowca bazowego w określonym reżimie technologicznym, wdrożenie uporządkowanego systemu kontroli parametrów produkcji, powtarzalności oraz jakości wyrobów, przetwarzanie lokalnych surowców w sposób zapewniający zachowanie ich właściwości sensorycznych i funkcjonalnych, (ii) w treści opinii wskazano jednoznacznie, że planowane przedsięwzięcie stanowi wdrożenie innowacji produktowej i procesowej o charakterze co najmniej międzynarodowym;
8. b) opinia o innowacyjności została przygotowana przez Uniwersytet Wydział Nauki o Żywność (dalej jako: "U."), podczas gdy KOP nie powołała eksperta do weryfikacji ww. opinii, tylko samodzielnie poprzestała na zanegowaniu informacji wskazanych w opinii o innowacyjności bez wskazania argumentacji na poparcie przyjętych przez siebie założeń;
9. c) w opinii o innowacyjności nie wskazano porównania do międzynarodowych konkurentów, podczas gdy w Regulaminie wyboru projektów oraz załącznikach do Regulaminu nie występuje obowiązek wskazania tego typu zamieszczania porównania, zaś dr hab. inż. M. T., prof. U., wprost wskazała, że innowacja ma charakter co najmniej międzynarodowy:
10. d) w opinii o innowacyjności rzekomo nie wskazano adekwatnego sparametryzowania innowacyjności, podczas gdy w Regulaminie wyboru projektów oraz załącznikach do Regulaminu nie występuje obowiązek podania przez wnioskodawcę tego typu porównania, zaś skarżąca wprost podała, że innowacją będzie wprowadzenie na rynek powidła z dzikiej pospolitej ulęgałki w cieście drożdżowym na bazie świeżego mleka krowiego w towarzystwie karmelizowanej jarzębiny i pudru z orzechów bukowych, a więc stworzenie produktu cukierniczego pozwala na zweryfikowanie innowacyjnego charakteru projektu;

tym samym skarżąca spełniła wymagania punktowe dla przyznania jej maksymalnej ilości w ramach przedmiotowego kryterium; co w konsekwencji doprowadziło do błędnego i bezzasadnego uznania, że projekt nie spełnia opisu kryterium nr 1 umożliwiającego uzyskanie dofinansowania przez projekt oraz nie spełnia opisu kryterium nr 23 - Poziom innowacji pozwalającego na przyznanie maksymalnej (a z najdalej idącej ostrożności częściowej) ilości punktów, podczas gdy właściwie dokonana ocena wniosku o dofinansowanie powinna skutkować uznaniem, że wniosek spełnia w zakresie ww. kryteriów maksymalną ilość punktów, co uprawnia skarżącą do przyznania dofinansowania;

B. art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 73 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowe nr 2021/1060 (Dz.U.UE.L 231/159 z dnia 30.6.2021) w zw. z art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. UE L 115 z 2008 r., s. 13, dalej jako: "TUE") poprzez brak zapewnienia wnioskodawcy przejrzystych i rzetelnych reguł obowiązujących przy ocenie projektu, w tym w szczególności:

1. i. fragmentaryczną ocenę wniosku o dofinansowanie i uznanie, że zakres rzeczowy projektu niespełnienia kryteriów wyboru z uwagi na zamieszczenie w nim opisu z uwzględnieniem szerszej perspektywy całości przedsięwzięcia, podczas gdy główne założenia projektu (tj. odtworzenie zawodu cukiernika) zostało jednoznacznie wskazane jako przedmiot projektu oraz określone właściwymi wskaźnikami rezultatu i produktu, zaś kwestie związane z wyposażaniem lokali gastronomicznych nie zostały uwzględnione w tychże wskaźnikach;

ii. sformułowanie nieprecyzyjne wezwania do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie poprzez dokonanie jedynie zmiany w zakresie określania kwalifikowalności wydatków, a następnie zarzucenie, że wnioskodawca nie zmienił zakresu rzeczowego projektu, podczas gdy obowiązkiem organu było sfomułowanie precyzyjnego wezwania, tak aby wnioskodawca nie musiał się domyślać co podlega uzupełnieniu;

iii. wskazanie w drugim wezwaniu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie na nowe okoliczności wymagające poprawy, podczas gdy organ powinien był już w pierwszym wezwaniu wskazać wszystkie okoliczności mające wpływ na ocenę wniosku - tym samym działanie organu doprowadziło do uniemożliwienia wnioskodawcy prawidłowego uzupełnienia wniosku;

iv. dokonanie wykładni postanowień Regulaminu wyboru projektów w sposób nakładający na wnioskodawcę wymagania, które nie wynikają z kryteriów oceny, tj. w zakresie opinii o innowacyjności żądanie przedstawienia porównania do międzynarodowych konkurentów oraz adekwatnych i mierzalnych parametrów wskazujących na charakter innowacyjny rezultatu projektu, podczas gdy ww. kwestie nie wynikają z Regulaminu i załączników do niego, a także organ nie wezwał wnioskodawcy do ich uzupełnienia (mimo dwukrotnego wezwania), zwłaszcza że na etapie oceny wniosku/rozpatrywania protestu nie może formułować nowych kryteriów ani wymagań, które nie wynikają wprost z dokumentacji konkursowej;

co w konsekwencji doprowadziło do niezachowania przez organ przejrzystych i rzetelnych reguł obowiązujących przy ocenie projektu, zaś wyeliminowanie ww. uchybień doprowadziłoby do dofinansowania projektu;

C. art. 67 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 69 ust 1 pkt 1 i 3 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zachowania rzetelności, przejrzystości i prawidłowości przy rozpoznaniu protestu przez organ, w szczególności:

1. i. powielenie stanowiska w ramach pierwotnej oceny wniosku i niedostrzeżenie ewidentnych uchybień merytorycznych w dokonanej ocenie, co skutkowało nierozpoznaniem protestu przez organ, zwłaszcza w sytuacji, w której ocena projektu dokonana została z naruszeniem przepisów prawa i kryteriów oceny projektu, na co wskazywał wnioskodawca w proteście;

ii. nieuwzględnienie przez organ zarzutów wnioskodawcy co do wadliwości przeprowadzonej oceny merytorycznej, co skutkowało odstąpieniem przez organ od zmiany oceny wniosku o dofinansowanie w tym zakresie;

co w konsekwencji powoduje, że IP działała niezgodnie z procedurą wyboru projektów i naruszyła przepisy odnoszące się do procedury odwoławczej, którą przeprowadziła bez należytej staranności oraz z naruszeniem ww. zasad wynikających z ustawy wdrożeniowej.

W obszernym uzasadnieniu podniesiono, że wbrew stanowisku IP wniosek o dofinansowanie spełnia wszystkie wyszczególnione znamiona składające się na kryterium nr 1 wskazane w karcie oceny projektu stanowiącej załącznik do Regulaminu wyboru projektów. Skarżąca zwróciła uwagę na dwa z pytań stawiane przy weryfikacji spełnienia kryterium nr 1, tj.: "Czy uzasadnienie, opis, cel oraz zakres rzeczowy projektu określone we wniosku o dofinansowanie i załącznikach są zgodne z celami danego działania określonymi w regulaminie wyboru projektów?" oraz "Czy projekt mieści się w katalogu możliwych do realizacji typów projektów w danym działaniu, wskazanych w regulaminie wyboru projektów?" Zdaniem strony, istotny jest fakt, że wszystkie wskaźniki produktu i rezultatu zawarte w treści wniosku dotyczą wyłącznie kwestii związanych z odtworzeniem zawodu cukiernika i opracowania innowacyjnych receptur wyrobów cukierniczych.

Ocena przedmiotu projektu oraz jego celu powinna przede wszystkim zostać dokonana z uwzględnieniem tych wskaźników. Tymczasem ocena organu w zupełności bagatelizuje spójność wskaźników z przedmiotem projektu.

Wskazano ponadto, że skarżąca, zgodnie z wezwaniem organu z 9 grudnia 2026 r., dokonała modyfikacji w zakresie kwalifikacji wydatków koniecznych w ramach realizacji projektu, niemniej nie dokonała analogicznej zmiany w zakresie rzeczowym projektu, z uwagi na to, że IP nie zobowiązała skarżącej do takiej czynności, ale też z uwagi na fakt, że żaden z dokumentów konkursowych takiego obowiązku nie reguluje. Podkreślono, że wskazanie w zakresie rzeczowym projektu wydatków niekwalifikowalnych, a stanowiących wydatki niezbędne dla realizacji projektu, nie jest istocie uchybieniem na tle Regulaminu wyboru projektów. Wnioskodawca bowiem przedstawił jedynie szerszy kontekst całości przedsięwzięcia, co nie jest niezgodne z Regulaminem. Co istotne, przedmiot projektu od samego początku pozostał ten sam (tj. odtworzenie zawodu cukiernika). Nie można zatem uznać, jak to błędnie zrobił organ, że uwzględnienie wydatków niekwalifikowalnych w opisie przedmiotu projektu w jakikolwiek sposób dyskwalifikuje projekt.

Jednocześnie skarżąca nie zgodziła się z oceną IP, że wydatki związane z wyposażaniem lokalu służącego do serwowania wyrobów cukierniczych stanowią wydatki niekwalifikowalne. Wskazała, że działalność cukiernicza w praktyce gospodarczej ma charakter produkcyjno-handlowy, a sprzedaż wyrobów własnych stanowi integralny element funkcjonowania cukierni. Model działalności polegający na połączeniu produkcji wyrobów cukierniczych z ich sprzedażą i konsumpcją na miejscu stanowi standard rynkowy w branży cukierniczej i nie jest tożsamy z działalnością restauracyjną. Sam fakt zapewnienia przestrzeni konsumpcyjnej dla klientów nabywających wyroby własnej produkcji nie zmienia charakteru działalności na gastronomiczny, lecz pozostaje naturalnym elementem funkcjonowania cukierni jako zakładu produkcyjno-handlowego. W praktyce gospodarczej zawód cukiernika nie ogranicza się wyłącznie do procesu technologicznego wytwarzania produktu, lecz obejmuje również jego przygotowanie do obrotu, prezentację, ekspozycję oraz bezpośredni kontakt z klientem.

Sprzedaż wyrobów własnej produkcji stanowi naturalne i nierozerwalne dopełnienie procesu wytwórczego, a w przypadku działalności rzemieślniczej jest elementem konstytutywnym modelu biznesowego. W Zasadach kwalifikowalności wydatków wprost wskazano, że wydatkami kwalifikowalnymi są wydatki związane z zakupem środków trwałych oraz wykonaniem robót budowlanych.

Mając na uwadze powyższe, wszystkie wydatki wskazane przez wnioskodawcę należy uznać za kwalifikowalne, ponieważ służą one realizacji projektu. Nie ulega wątpliwości, że obecny profil cukierni wymaga również zapewnienia klientom odpowiednich warunków do spożycia wyrobów cukierniczych. Ponadto w Zasadach kwalifikowalności wydatków wprost wskazano, że działania polegające na przebudowie lokalu czy jego wyposażeniu stanowią wydatki kwalifikowalne. Oznacza to, że organ błędnie stwierdził ich niekwalifikowalność, a ponadto nie wskazał podstawy prawnej do zakwestionowania takich wydatków.

W zakresie oceny dotyczącej kryterium nr 23 "Poziom innowacji" wskazano, że dołączona do wniosku o dofinansowanie opinia o innowacyjności wprost wskazuje, że innowacja produktowa ma wymiar międzynarodowy. W związku z tym ocena tego kryterium powinna, zgodnie z literalnym brzmieniem Karty definicji kryteriów, opierać się wyłącznie na opinii o innowacyjności i wskazanego tam określenia innowacji produktowej. Nie ma podstaw do zakwestionowania oceny niezależnego przedstawiciela Wydziału Nauki o Żywności U., zwłaszcza że KOP nie powołała dodatkowego eksperta do oceny przedmiotowego zagadnienia. Opinia o innowacyjności projektu nie stanowi też jednostkowej oceny dotyczącej pojedynczego produktu cukierniczego. Organ dokonał jedynie powierzchownej analizy opinii, nie dostrzegając, że szczegółowa analiza w zakresie modelowego produktu cukierniczego stanowi swoisty szablon dla pozostałych ośmiu receptur będących przedmiotem projektu.

Biorąc pod uwagę niejasności w sposobie oceny projektu oraz niejasne i niespójne uzasadnienia, zdaniem strony, zasadny jest zarzut co do naruszenia zasady przejrzystości. Organy administracji publicznej, działając w zgodzie z tą zasadą, muszą ustanowić jednoznaczne warunki konkursu, w tym również "widełek" punktowych w ramach każdego kryterium. Co więcej, wynik oceny wniosku o dofinansowanie powinien zawierać uzasadnienie z wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu, np. o braku przyznania punktów lub ich zaniżeniu w ramach "widełek" punktowych danego kryterium. Zaniechanie tej czynności pociąga za sobą negatywne skutki dla wnioskodawców, a tym samym godzi również w zasadę pewności prawnej zaliczanej do unijnych zasad ogólnych.

W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz. U. z 2024, poz. 1267 ze zm.), jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową i stosują środki określone w tych przepisach, co wynika z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie taką ustawą szczególną są przepisy ustawy wdrożeniowej, która w art. 73 ust. 1 stanowi, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć przy tym należy, że ustawa ta nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

Stosownie do art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1. 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:
2. a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2,
3. b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;
4. 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
5. 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Wprowadzając w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", ustawodawca przewidział jednocześnie w art. 59 tej ustawy, że do postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 76 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Podkreślenia wymaga, że w sprawach, w których przedmiotem jest ocena projektu, dokonywana w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego wzorzec kontroli stanowią również postanowienia systemu realizacji programu w rozumieniu art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, system realizacji programu zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawanie, kontrolowanie, nakładanie korekt finansowych, odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 ust. 2 ustawy).

Z uwagi na powyższe, dokumentom systemu realizacji programu, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, należy przyznać walor źródła prawa (w szerokim znaczeniu), jako że system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinansowania). W szczególności Regulamin wyboru projektów jest dokumentem systemu realizacji programu. Dlatego też zgodnie z art. 50 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, a właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków na podstawie określonego przez siebie regulaminu.

Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy powołanej ustawy oraz akty składające się na system realizacji Programu Regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021-2027, w tym m.in. Regulamin wyboru projektów nr [...] dotyczący projektów złożonych w ramach Działania FEWM.01.09. Konkurencyjne i innowacyjne MŚP Schemat A - typ 2 projektu: odtwarzanie gospodarczego dziedzictwa regionu.

W świetle zaś zasad postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania określonych w przepisach art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że zasada przejrzystości zobowiązuje instytucje do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny wyboru projektów, a zasada rzetelności do dokonania tej oceny przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji. Nie można uznać dokonanej oceny, a co zatem idzie wyboru projektu, za dokonaną w sposób przejrzysty i rzetelny, jeżeli nie zawiera ona jasnego i popartego merytorycznymi argumentami uzasadnienia przyznanej projektowi liczby punktów. To bowiem uzasadnienie dokonanej oceny projektu jest wyłącznym źródłem wiedzy dla przedkładającego projekt, o tym w jaki sposób został on oceniony. Ocena przejrzysta i rzetelna to nie taka, która informuje wyłącznie o liczbie punktów przyznanych w ramach ocenianych kryteriów, ale taka która zawiera również wyczerpujące i rzeczowe argumenty uzasadniające przyznanie takiej, a nie innej liczby punktów.

Ponadto podana w ocenie argumentacja musi odnosić się do przedstawianej w projekcie analizy poszczególnych kryteriów, a to wiąże się koniecznością rzeczowego odniesienia faktów i argumentów wskazanych przez wnioskodawcę do przyjętych kryteriów oceny projektów (por. wyroki NSA z: 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 856/10; 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5141/16; 8 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 131/17; opubl.: CBOSA; http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe orzeczenia sądowe powołane poniżej).

Zaznaczyć należy, że sąd administracyjny, co do zasady, nie jest uprawniony do weryfikacji oceny projektu dokonanej przez KOP, jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszone zostało prawo w zakresie procedury wyboru projektów, a także, jeśli nie zostanie stwierdzone naruszenie norm wynikających z ustawy wdrożeniowej. Kontrola legalności działań instytucji pośredniczącej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest bowiem uprawniony do weryfikacji dokonanej przez ekspertów oceny pod względem merytorycznym, np. przez odmienną ocenę założeń projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organ w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także kompletności tej oceny i jasności przyjętych kryteriów.

Sądowa ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania, zaś jej treść merytoryczna nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (np. wyrok NSA z 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1115/10).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że dokonując oceny wniosku skarżącej, IP nie dopuściła się wskazanych w skardze naruszeń.

Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, przedmiotem projektu było odtwarzanie warmińskiego dziedzictwa gospodarczego. Projekt obejmował inwestycje w środki trwałe w celu odtworzenia tradycyjnych wartości regionu, jaką jest cukiernictwo. Zakres inwestycji obejmował kompleksowe wyposażenie platformy pływającej zacumowanej przy linii brzegowej jeziora T., na której zostanie otwarty lokal gastronomiczny, zakup 2 mroźni oraz wyposażenie aktualnie działających lokali gastronomicznych w urządzenia i sprzęt niezbędny do wytwarzania i serwowania wyrobów cukierniczych. W ramach realizacji projektu przewidziano wprowadzenie na rynek nowych produktów (powidła z dzikiej pospolitej ulęgałki w cieście drożdżowym na bazie świeżego mleka krowiego w towarzystwie karmelizowanej jarzębiny i pudru z orzechów bukowych, pierogi z jagodami leśnymi i sosem waniliowym; szarlotka z kruszonką; pierogi leniwe z sosem waniliowym i cynamonem; racuchy z jabłkami; koktajl z leśnych owoców; sękacz; naleśniki z twarogiem i owocami leśnymi).

W treści zaskarżonej informacji o częściowym uwzględnieniu protestu IP precyzyjnie wskazała wydatki zaplanowane w toku realizacji projektu, które ze względu na szczegółowe zasady określone w Regulaminie wyboru projektów nie stanowiły wydatków kwalifikowanych w ramach danego naboru. Słusznie w tym zakresie IP przyjęła, że weryfikacja w przedmiotowym zakresie jest immanentnym elementem oceny kryterium nr 1 - "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt".

Zgodnie bowiem z załącznikiem nr 4 do Regulaminu - Karta z definicjami kryteriów wyboru projektów, kryterium nr 1 - "Możliwość uzyskania dofinansowania" przez projekt ma charakter zerojedynkowy i jest konieczne do przyznania. W ramach oceny spełnienia kryterium, weryfikowane będzie czy projekt wpisuje się w założenia określone w FEWiM 2021-2027, SZOP i Regulaminie wyboru projektów, a przyjęte założenia projektu kwalifikują go do wsparcia tj.:

1. - Czy uzasadnienie, opis, cel oraz zakres rzeczowy projektu określone we wniosku o dofinansowanie i załącznikach są zgodne z celami danego działania określonymi w FEWiM 2021- 2027/SZOP/regulaminie wyboru projektów?
2. - Czy projekt mieści się w katalogu możliwych do realizacji typów projektów w danym działaniu, wskazanych w FEWiM 2021-2027/ SZOP/regulaminie wyboru projektów?
3. - Czy minimalna i maksymalna wartość projektu nie przekracza minimalnej i maksymalnej wartości projektu obowiązującej dla danego działania/typu projektu określonej w SZOP/regulaminie wyboru projektów?
4. - Czy minimalna i maksymalna wartość wydatków kwalifikowalnych projektu nie przekracza minimalnej i maksymalnej wartości wydatków kwalifikowalnych projektu obowiązującej dla danego działania/typu projektu określonej w SZOP/regulaminie wyboru projektów?
5. - Czy maksymalny poziom dofinansowania wydatków kwalifikowalnych projektu nie przekracza maksymalnego poziomu dofinansowania obowiązującego dla danego działania /typu projektu określonego w SZOP/regulaminie wyboru projektów?
6. - Czy projekt jest zgodny z warunkami wsparcia/ograniczeniami i limitami określonymi w FEWiM 2021-2027/ SZOP/regulaminie wyboru projektów?
7. - Czy wartość dofinansowania nie jest wyższa, niż kwota alokacji określona w regulaminie wyboru projektów?
8. - Czy typ Wnioskodawcy jest zgodny z typem Beneficjenta wskazanym w SZOP/ regulaminie wyboru projektów?
9. - Czy obszar realizacji projektu jest zgodny z obszarem wskazanym w regulaminie wyboru projektów?
10. - Czy projekt nie został fizycznie ukończony lub w pełni wdrożony przed przedłożeniem wniosku o dofinansowanie w ramach FEWiM 2021-2027, niezależnie od tego, czy wszystkie dotyczące tego projektu płatności zostały przez Wnioskodawcę dokonane (z zastrzeżeniem zasad określonych dla pomocy publicznej), tj. czy data zakończenia realizacji projektu nie jest wcześniejsza, niż data złożenia wniosku o dofinansowanie?

Przedmiot naboru i typy projektów podlegające dofinansowaniu zostały określone w § 3 Regulaminu wyboru projektów. W § 3 ust. 2 pkt 1 Regulaminu postanowiono, że w ramach naboru wspierane będą projekty polegające na odtwarzaniu gospodarczego dziedzictwa regionu poprzez tworzenie/budowanie nowej oferty produktowo-usługowej polegającej na odtwarzaniu historycznego krajobrazu gospodarczego regionu (przywrócenie tradycyjnych produktów, usług i zawodów). Ponadto w § 3 ust. 2 pkt 2 Regulaminu wyboru projektów wskazano przykładowe działania, które mogą obejmować:

1. - dostosowanie procesu produkcyjnego/technologii do produkowania wg tradycyjnych receptur/uzyskania (odtworzenia) pierwotnych (historycznych) właściwości produktu;
2. - zmiany marketingowe dla produktów opartych na dziedzictwie gospodarczym (wprowadzenie nowych kanałów dystrybucji, nowoczesny design, opakowania);
3. - odtworzenie od podstaw tradycyjnych produktów/usług charakterystycznych dla regionu;
4. - przebudowę obiektów na cele prowadzenia działalności gospodarczej związanej z odtwarzaniem gospodarczego dziedzictwa regionu, objętej projektem.

Kontynuacja tradycji (produkcyjnych/usługowych/zawodowych) musi ściśle wpisywać się w katalog produktów/usług/zawodów, które mogą zostać objęte wsparciem w ramach projektów z zakresu odtwarzania gospodarczego dziedzictwa regionu, zaplanowanych do realizacji w Działaniu 1.9 Konkurencyjne i innowacyjne MŚP, w Priorytecie 1. programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021-2027.

W katalogu produktów/usług/zawodów, które mogą zostać objęte wsparciem w ramach tego typu projektu, wskazano m.in. pod. poz. 7 cukierników/cukiernictwo - wyrób produktów cukierniczych.

Ponadto w Zasadach kwalifikowalności wydatków wskazano, że wydatki kwalifikowalne muszą być związane z realizacją projektów dotyczących odtwarzania gospodarczego dziedzictwa regionu poprzez tworzenie/budowanie nowej oferty produktowo-usługowej polegającej na odtwarzaniu historycznego krajobrazu gospodarczego regionu (przywrócenie tradycyjnych produktów, usług i zawodów). Wskazano na katalog przykładowych działań, do którego odwołano się już w § 3 ust. 2 pkt 2 Regulaminu wyboru projektów.

Uwzględniając powyższe, należy wskazać, że zakres projektu określony we wniosku o dofinansowanie skarżącej dotyczył inwestycji w środki trwałe, tj. kompleksowego wyposażenia platformy pływającej zacumowanej przy linii brzegowej jeziora T., na której zostanie otwarty lokal gastronomiczny, zakupu 2 mroźni oraz wyposażenia aktualnie działających lokali gastronomicznych w urządzenia i sprzęt niezbędny do wytwarzania i serwowania wyrobów cukierniczych. Zdaniem Sądu, zasadnie IP oceniła, że planowane do zakupu w ramach realizacji projektu elementy wyposażenia lokali gastronomicznych nie stanowiły kluczowych i istotnych rozwiązań z zakresu odtwarzania zawodu cukiernika i cukiernictwa rozumianego jako wyrób produktów cukierniczych. Warto wyraźnie zaznaczyć, że celem wspieranych w ramach danego naboru projektów mogło być wyłącznie odtwarzanie gospodarczego dziedzictwa regionu poprzez tworzenie/budowanie nowej oferty produktowo-usługowej polegającej na odtwarzaniu historycznego krajobrazu gospodarczego regionu (m.in. przywrócenie tradycyjnych zawodów).

Zdaniem Sądu, IP trafnie założyła, że w tym pojęciu nie mieści się nabycie infrastruktury służącej do sprzedaży i serwowania wyrobów cukierniczych, przy braku wyraźnego wyodrębnienia działalności cukierniczej od prowadzonej dotychczas przez stronę działalności w zakresie PKD 56.10.A "Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne". Należy zauważyć, że IP w swej argumentacji nie kwestionuje podnoszonej w treści skargi niezbędności działań w zakresie prezentacji i serwowania klientom produktów cukierniczych dla prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu cukiernictwa. Przyjmuje jednak, że działania w tym zakresie powinny być realizowane przez skarżącą niezależnie od realizacji projektu w zakresie odtwarzania dziedzictwa gospodarczego regionu, zaś wsparcie w ramach działania, o które chodzi w niniejszej sprawie, nie może w świetle przywołanych dokumentów systemu realizacji dotyczyć projektu obejmującego zakup wyposażenia lokali gastronomicznych, tj. wydatków służących zapewnieniu przestrzeni konsumpcyjnej dla klientów i sprzedaży wyrobów cukierniczych, ale również klientów restauracji, nawet - jeśli według skarżącej - stanowią one standard rynkowy w danej działalności gospodarczej.

Zdaniem Sądu, słuszne w tym zakresie jest stanowisko organu, że elementy wyposażenia lokalu gastronomicznego takie jak: zabudowa baru z blatem górnym, oświetleniem i elementami dekoracyjnymi, stoły, krzesła barmańskie, telewizor, stojak do tv, girlandy, łyżki barmańskie, palniki barowe, ekspres do kawy, nagłośnienie barka, urządzenia fiskalne, terminale, dekoracje kwiaty doniczkowe, palmy, wazony, zestaw mebli wypoczynkowych 8 osób: 1 stół kawowy, 1 stolik, 3 x narożna część modułowa sofy, 2 x siedzisko bez podłokietników, 1 fotel, poduszki na kanapę i fotel, krzesła bankietowe - 150 szt., stoły barmańskie - 30 szt., nie są niezbędne do osiągnięcia celu projektu w zakresie odtwarzania gospodarczego dziedzictwa regionu, którego celem jest tworzenie/budowanie nowej oferty produktowo-usługowej polegającej na odtwarzaniu historycznego krajobrazu gospodarczego regionu (przywrócenie tradycyjnych produktów, usług i zawodów), w tym przypadku: wyrób produktów cukierniczych.

Ekspert, analizując całościowo treści wniosku, załączników i wyjaśnień strony, wyselekcjonował zatem te elementy infrastruktury, które są merytorycznie powiązane z przywróceniem tradycyjnego zawodu cukiernika, jak również te wydatki, które choć niezbędne w działalności cukierniczej rozumianej jako działalność o charakterze produkcyjno-handlowym, a zatem obejmującej nie tylko proces produkcyjny, lecz również przygotowanie produktów do sprzedaży, ich ekspozycję oraz bezpośredni kontakt z klientem, w tym możliwość konsumpcji na miejscu, nie wykazywały związku z celem projektu, w sytuacji gdy miały one służyć nie tylko zapewnieniu przestrzeni konsumpcyjnej dla sprzedaży wyrobów cukierniczych, ale również klientom restauracji.

W powyższym zakresie przypomnienia również wymaga, że wnioskodawczyni była wzywana 2-krotnie do scharakteryzowania ujętych we wniosku wydatków pod kątem ich niezbędności dla realizacji projektu. IP sygnalizowała również wnioskodawczyni konieczność wyłączenia zakupów środków trwałych uznanych za niekwalifikowalne, z uwagi na brak ich bezpośredniego związku z osiągnięciem celu projektu. Ostatecznie wnioskodawczyni nie zastosowała się w pełni do tych uwag i nie poprawiła zakresu rzeczowego projektu.

W sytuacji, gdy projekt został zgłoszony do konkursu w ramach Programu Regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021-2027 Priorytet FEWM.01 Gospodarka Działanie FEWM.01.09 Konkurencyjne i innowacyjne MŚP Schemat A - typ 2 projektu: odtwarzanie gospodarczego dziedzictwa regionu, warunkiem uznania wydatku za kwalifikowalny było m.in. wykazanie przez wnioskodawcę jego niezbędności w zakresie realizacji celów projektu, wykazane jego poniesienia tylko i wyłącznie w związku z realizacją projektu, a także zaplanowanie go w sposób racjonalny i efektywny z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów. Kryterium zasadności i adekwatności wydatków byłoby spełnione wówczas, gdyby skarżąca wykazała, że kwestionowane zakupy elementów wyposażenia lokalu gastronomicznego były dedykowane tylko i wyłącznie odtworzeniu gospodarczego dziedzictwa regionu.

Sąd podziela stanowisko IP, bowiem istotnie skarżąca nie wykazała merytorycznych powiązań kwestionowanych zakupów w postaci wyposażenia lokalu gastronomicznego z istotą projektu, którego głównym celem jest tworzenie/budowanie nowej oferty produktowo-usługowej polegającej na odtwarzaniu historycznego krajobrazu gospodarczego regionu (przywrócenie tradycyjnych produktów, usług i zawodów).

Podnoszone w skardze zarzuty dotyczące niewłaściwej interpretacji kryterium nr 1 - "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt" w istocie zmierzają do podważenia merytorycznej oceny projektu. Nie można zgodzić się z zarzutem strony skarżącej, że opis oceny przedmiotowego kryterium nie wskazuje wprost, że wskazanie w zakresie rzeczowym projektu wydatków niekwalifikowanych, obok wydatków kwalifikowanych, oznacza sprzeczność przedmiotu projektu z FEWiM 2021-2027/SZOP/Regulaminem wyboru projektów. Należy wyraźnie podkreślić, że zgodnie z opisem kryterium nr 1 - "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt" weryfikacji w ramach tego kryterium podlega: "Czy uzasadnienie, opis, cel oraz zakres rzeczowy projektu określone we wniosku o dofinansowanie i załącznikach są zgodne z celami danego działania określonymi w FEWiM 2021- 2027/SZOP/regulaminie wyboru projektów?" oraz "Czy projekt mieści się w katalogu możliwych do realizacji typów projektów w danym działaniu, wskazanych w FEWiM 2021-2027/ SZOP/regulaminie wyboru projektów?". Z powyższego wynika, że ocena analizowanego kryterium obejmowała zatem m.in. wprost zgodność celu oraz zakresu rzeczowego projektu z celami danego działania.

Mając zatem na uwadze powyższe rozważania, należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie wykazała, że zakup wyposażenia lokalu gastronomicznego jest uzasadniony w kontekście odtworzenia tradycyjnego zawodu cukiernika w ramach odtwarzania dziedzictwa gospodarczego regionu. Nie bez znaczenia jest fakt, że KOP wystąpił 2-krotnie do wnioskodawczyni o poprawę/uzupełnienie wniosku, umożliwiając tym samym skarżącej uzasadnienie spełnienia przedmiotowego kryterium. Następnie analizując całościowo treści wniosku, załączników i wyjaśnień skarżącej, słusznie wyselekcjonował elementy infrastruktury, które nie są merytorycznie powiązane z celem wsparcia.

Należy raz jeszcze podkreślić, że skarżąca nie wykazała, że zakwestionowana część środków trwałych planowanych do zakupu w ramach projektu służy realizacji projektu i osiągnięciu zaplanowanych celów i rezultatów, a nie również bieżącej działalności przedsiębiorstwa skarżącej ogólnie w branży gastronomicznej. Zdaniem Sądu, IP trafnie podnosi, że w cele wsparcia w danym naborze wpisuje się nie cała działalność strony w zakresie PKD 10.71.Z "Produkcja pieczywa; produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek" czy PKD 56.10.A "Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne, lecz - wręcz przeciwnie - tylko ta jej część, która dotyczy wyrobu produktów cukierniczych. Oznacza to, że tylko wydatki na te środki trwałe, które mają znaczenie z punktu widzenia wyrobu produktów cukierniczych, mogą zostać uznane za wydatki zasadne i adekwatne. Z akt sprawy wynika, że takiego charakteru nie mają wydatki na wyposażenie lokalu gastronomicznego.

Podkreślić należy, że kryterium nr 1 - "Możliwość uzyskania dofinansowania przez projekt" ma charakter kryterium dopuszczającego, którego niespełnienie skutkuje odrzuceniem projektu bez względu na wynik pozostałych ocen. Niemniej z uwagi na jednoetapowy charakter oceny projektu, ocenie podlegały również kwestie objęte kryteriami punktowymi, w tym sporne w niniejszej sprawie kryterium nr 23 - "Poziom innowacji".

Zgodnie z Załącznikiem nr 4 do Regulaminu wyboru projektów - Karta z definicjami kryteriów wyboru projektów, w ramach kryterium nr 23 "Poziom innowacji" ocenie podlega poziom innowacji produktowej/procesowej (technologicznej)/ marketingowej powstałej w wyniku realizacji projektu (oceniane na podstawie załączonej do wniosku o dofinansowanie opinii o innowacyjności).

1. - innowacja na skalę przedsiębiorstwa - 0 pkt
2. - innowacja na skalę regionalną - 1 pkt
3. - innowacja na skalę krajową - 2 pkt
4. - innowacja na skalę międzynarodową - 3 pkt

W kryterium można otrzymać maksymalnie 3 pkt (punkty nie sumują się).

We wzorze opinii o innowacyjności stanowiącym Załącznik nr 3 do Regulaminu wskazano, że uzasadnienie opinii powinno zawierać w szczególności:

1. - informację, które z elementów linii technologicznej produkcji lub procesu realizacji usługi są innowacyjne, a które pełnią rolę uzupełniającą;
2. - analizę informującą, czy wdrażana(y)/zakupywana(y) technologia/produkt jest innowacyjna(y) względem oferty już istniejącej na rynku i na czym ta innowacyjność polega.

W przypadku wdrożenia innowacji o różnym charakterze (np. innowacji produktowej oraz procesowej (technologicznej) lub produktowej) w uzasadnieniu należy wskazać skalę i okres stosowania każdej z rodzajów innowacji.

We wzorze opinii o innowacyjności wskazano również, że beneficjent powinien przedstawić wykaz źródeł, na podstawie których określono stopień innowacyjności procesu/produktu, z podaniem tytułów raportów, roczników statystycznych i dat ich wydania, adresów stron internetowych, roczników publikacji itp. wraz ze wskazaniem miejsca ich dostępności w celu zweryfikowania z informacjami przedstawionymi w opinii, z zastrzeżeniem, że podstawą opinii nie mogą być jedynie np. ogólne teksty reklamowo-opisowe dotyczące wdrażanego produktu czy dane parametrów technicznych pochodzących z instrukcji obsługi itp.

Dokonując w oparciu o powyższe oceny stanowiska IP, czy strona wykazała powstanie w wyniku realizacji projektu innowacji produktowej/procesowej/ marketingowej na skalę międzynarodową, wskazać należy, że w świetle oceny eksperta, zawarte we wniosku oraz w załącznikach do wniosku, m.in. w opinii o innowacyjności, twierdzenia nie mogły zostać uznane za uzasadnienie powstania innowacji na wskazanym przez stronę poziomie. Zdaniem eksperta, strona nie przedstawiła adekwatnego i mierzalnego sparametryzowania innowacji. Nie wskazano wartości bazowych i docelowych dla poszczególnych parametrów potwierdzających innowacyjny charakter rezultatów projektu, jak i parametrów innowacji obiektywnie weryfikowalnych i mierzalnych wraz z podaniem źródła pozyskania zarówno wartości bazowej, jak i docelowej, opisu metodyki wyliczenia tych wartości. Nie odniesiono się również do procesów/produktów podobnych/tożsamych dostępnych na rynku ani nie wykazano cech innowacyjnych rezultatów czy ich potencjalnych przewag konkurencyjnych i rynkowych.

W ocenie Sądu, z uwagi na stwierdzone wyżej braki wniosku o dofinansowanie, logiczne, a przez to trafne i uzasadnione było stwierdzenie IP w oparciu o dokonaną przez KOP ocenę, że wnioskodawczyni nie wykazała, że w wyniku projektu powstanie innowacja produktowa/procesowa/marketingowa na skalę międzynarodową. Ocena ta została, zdaniem Sądu, oparta na rzetelnych i obiektywnych argumentach, powodując, że poddawała się ona weryfikacji, a przede wszystkim odnosiła się do właściwego kryterium wyboru projektów. Jak już wyżej wskazano, system kontroli sądowoadministracyjnej nie wyłącza spod jej zakresu oceny działań ekspertów oraz zrealizowanych przez nich działań. Ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i odpowiada generalnym standardom prawa i doświadczenia życiowego, a także pozostaje w związku z kryteriami wyboru.

Zdaniem Sądu, IP, powołując się na ocenę eksperta ds. innowacyjności, zasadnie uznała, że treść wniosku o dofinansowanie nie pozwalała na uznanie, że projekt prowadzi do powstania innowacji produktowej/procesowej/marketingowej na skalę międzynarodową, z uwagi na brak wskazania na mierzalne parametry, które pozwalałyby ocenić, czy mamy do czynienia z innowacją na skalę międzynarodową. Wyraźnego zaznaczenia wymaga, że to obowiązkiem strony było przedstawienie konkretnych danych niezbędnych do przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu. Obowiązek taki został skonkretyzowany w dokumentacji aplikacyjnej, w szczególności ze wzorze opinii o innowacyjności stanowiącym załącznik nr 3 do Regulaminu wyboru projektów, w którym wskazano, że uzasadnienie opinii powinno zawierać w szczególności analizę informującą, czy wdrażana(y)/zakupywana(y) technologia/produkt jest innowacyjna(y) względem oferty już istniejącej na rynku i na czym ta innowacyjność polega.

Nie ulega zaś wątpliwości, że we wniosku nie zostały zawarte informacje, które mogłyby stanowić punkt wyjścia do porównania z parametrami potwierdzającymi innowacyjny charakter rezultatów projektu na skalę międzynarodową. Przedmiotem opinii o innowacyjności przedłożonej w tej sprawie jest zaledwie 1 z kilku nowych produktów planowanych do realizacji w projekcie, tj. powidła z dzikiej pospolitej ulęgałki w cieście drożdżowym na bazie świeżego mleka krowiego w towarzystwie karmelizowanej jarzębiny i pudru z orzechów bukowych. Z uwagi na sformalizowany charakter postępowania w sprawach o dofinansowanie projektów i nałożenie na stronę wnioskującą w istocie całego ciężaru prawidłowego sformułowania wniosku, niewystarczające jest wskazanie, że analiza dokonana w aspekcie ww. produktu/procesu stanowi swoisty szablon dla pozostałych receptur będących przedmiotem projektu. Dla uznania, że projekt spełnia kryterium innowacyjności na skalę międzynarodową nie były też wystarczające same zapewnienia, że mamy do czynienia z wdrażaniem innowacyjnego produktu/procesu.

Zdaniem Sądu, wykazanie innowacyjności nie polega też na opisie zalet produktów, które mają powstać w wyniku realizacji projektu. Jeśli analogiczne produkty/procesy są już dostępne na rynku, to wymagało to od strony przeprowadzenia porównania w odniesieniu do oferowanych już produktów/procesów, a tym samym strona powinna była wykazać znaczące ulepszenie aktualnie istniejących produktów/procesów. W rozpoznawanej sprawie IP trafnie wskazała, że w przypadku projektu strony nie można mówić o innowacyjności w skali międzynarodowej, skoro wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami żadnych konkretnych danych w tym zakresie nie zawierał.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona nie wykazała znaczącej zmiany produktowej/procesowej/marketingowej warunkującej możliwość uznania innowacji projektu w skali międzynarodowej. Obowiązek w tym zakresie ciążył na wnioskodawcy, który - posiadając opinię o innowacyjności wydaną przez Uniwersytet - powinien ze swojej strony wskazać we wniosku o dofinansowanie porównywalne parametry/czynniki osiągane w swojej działalności i na rynku jako bazowe, a także parametry/czynniki docelowe. To, że opinia o innowacyjności została sporządzona na wzorze dokumentu określonego w Załączniku nr 3 do Regulaminu wyboru projektów i od strony formalnej zawiera wszystkie wymagane elementy nie ma przesądzającego znaczenia dla oceny spełnienia kryterium dotyczącego innowacyjności. Ocenie podlega bowiem nie formalna poprawność tej opinii, ale merytoryczne treści w niej zawarte. Przedłożona w niniejszej sprawie opinia o innowacyjności nie odnosi się zaś do żadnych parametrycznych cech warunkujących znaczące zmiany procesowe lub produktowe.

Również z treści samego wniosku o dofinansowanie nie wynika, jakie parametry/dane decydować będą o nowości rozwiązania procesu lub jakie ulepszone produkty powstaną. Nie odniesiono się też do procesów/produktów podobnych/tożsamych już dostępnych na rynku i to w skali międzynarodowej. Zasadniczą przyczyną negatywnej oceny w zakresie analizowanego kryterium wyboru projektów było przedstawienie przez skarżącą informacji bardzo ogólnikowych. Skarżąca szczególnie podkreśla fakt uzyskania opinii o innowacyjności projektu, jednak jej posiadanie nie oznacza obowiązku bezkrytycznego przyjęcia przez eksperta zawartych w niej twierdzeń, ale wymaga od eksperta i IP oceny wskazanych w niej parametrów innowacyjności, których nie zawierała ani przedłożona przez stronię opinia o innowacyjności ani wniosek o dofinansowanie projektu, co uniemożliwiło pozytywną ocenę spornego kryterium.

Całkowicie niezasadny był przy tym zarzut strony skarżącej zmierzający do wykazania zastosowania przez IP w ramach spornych kryteriów reguł oceny, które - zdaniem strony - nie wynikają z Regulaminu wyboru projektów. Zdaniem Sądu, zarzut ten zmierza w istocie w kierunku przerzucenia odpowiedzialności za prawidłowość sporządzenia wniosku o dofinansowanie na IP, niezasadnie umniejszając powinności wnioskodawcy związane z jak najpełniejszym i najbardziej szczegółowym sporządzeniem opisów związanych z poszczególnymi kryteriami wyboru, aby skutecznie przekonać eksperta i IP do tego, że projekt spełnia kryteria wyboru i zasługuje na dofinansowanie. Tymczasem postępowania w sprawach o dofinansowanie projektów mają charakter sformalizowany. Za prawidłowość danych zawartych we wniosku oraz ich kompletność, umożliwiającą uznanie, że projekt spełnia kryteria wyboru, odpowiada wnioskodawca. Na nim też spoczywa obowiązek zapoznania się z zasadami konkursu oraz starannego, kompletnego i odpowiadającego założeniom danego programu przygotowania dokumentacji konkursowej. W związku z powyższym w zasadzie cały ciężar prawidłowości sformułowania wniosku ciąży na wnioskodawcy. To od jego umiejętności sformułowania wniosku zależy późniejsza ocena wniosku.

W odniesieniu do powyższego zarzutu skargi co do stawiania wnioskodawcy wymagań dotyczących weryfikacji kryterium w formule, która nie wynika ani z Regulaminu ani z kryteriów wyboru, wskazania również wymaga, że opis kryteriów wyboru projektów pozostawia oceniającym pewną elastyczność i swobodę oceny, co dotyczy w szczególności zniuansowanej oceny eksperta, ale jednocześnie ma zadanie motywować wnioskodawcę do wyczerpującego sporządzenia dokumentacji konkursowej, aby przekonać KOP, że kryteria wyboru zostały spełnione. Przystępując do konkursu, strona musiała zapoznać się z dokumentacją wyznaczającą reguły jego prowadzenia i zaakceptować ją, nie wykluczając z tego także użytych w załączniku do Regulaminu nieostrych opisów kryteriów wyboru. Skoro, w ocenie strony, normy Regulaminu czy też opisy kryteriów wyboru nie były do zaakceptowania, mogła zrezygnować z aplikowania w danym konkursie.

Jeśli natomiast uczyniła inaczej, to powinna była liczyć się z tym, że kryteria wyboru będą podlegać ocenie osób niezależnych, co stanowi istotę oceny eksperckiej. W ocenie Sądu, zarówno treść wniosku, jak i zapisy instrukcji wypełnienia wniosku, są jasne i wynikało z nich jednoznacznie, jakie informacje należało przedstawić. Natomiast sam fakt, że opis spornego w sprawie kryterium wyboru jest dość ogólny nie czyni go nieprzejrzystym ani nie sprawia, że kryterium to jest dyskryminujące, w sytuacji gdy dotyczy w jednakowym stopniu wszystkich wnioskodawców w danym konkursie.

W związku z powyższym nie mógł zasługiwać na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 73 ust. 1 rozporządzenia nr 2021/1060 w związku z art. 2 TUE. W niniejszej sprawie nie można bowiem mówić o braku precyzyjnych regulacji konkursowych.

W ocenie Sądu, niezasadny był też kolejny zarzut skargi dotyczący braków uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przeciwnie do twierdzeń skargi, rozstrzygnięcie protestu wniesionego przez skarżącą zawiera szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez nią kryteriów oceny, z rozważeniem zarzutów zamieszczonych w proteście, jak również przedstawia powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu w odniesieniu do oceny kryteriów nr 1 i nr 23. To, że stanowisko zajęte przez IP jest odmienne od stanowiska skarżącej nie oznacza, że uzasadnienie protestu jest wadliwe w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. IP odniosła się do wszystkich zarzutów wskazanych w proteście, przedstawiając, na czym polegało niespełnienie spornych kryteriów. Uzasadnienie oceny wniosku skarżącej spółki w zakresie kwestionowanych kryteriów poddawało się weryfikacji sądowej i zgodzić się należy z IP, że projekt skarżącej nie spełniał wymagań w tym zakresie.

Pominięcie wytkniętych braków w zakresie spornych kryteriów, albo odmienna ich ocena zgodna z oczekiwaniem strony skarżącej, w istocie prowadziłaby do modyfikacji warunków konkursu, co przecież wpływałoby bezpośrednio na przebieg naboru z naruszeniem przez organ zasady równości stron i bezstronności organu. To na wnioskodawczyni ciążył obowiązek przedłożenia projektu w takiej formie, aby możliwe było jego poddanie ocenie. Znając treść kryteriów oraz ich znaczenie w procedurze konkursowej, wnioskodawczyni powinna była podjąć wszelkie działania niezbędne do jednoznacznego wykazania ich spełnienia i wypełnienia w tym zakresie wezwań kierowanych przez IP. IP, kierując się powołanymi wyżej zapisami Regulaminu i jego załączników działała zgodnie z ustalonymi zasadami równymi dla wszystkich wnioskodawców. Kwestionowana przez skarżącą ocena wniosku o dofinansowanie zawarta w zaskarżonym rozpatrzeniu protestu nie jest dowolna i mieści się w granicach logicznego rozumowania, a przy tym jest spójna, wyczerpująca, odpowiada zasadom doświadczenia życiowego oraz pozostaje w związku z dokumentacją naboru i ustalonymi kryteriami.

Sposób procedowania IP w zakresie oceny wniosku o dofinasowanie projektu nie naruszył zasad określonych w ustawie wdrożeniowej, szczególnie wskazanych w poz. C. petitum skargi, tj. art. 67 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 69 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy wdrożeniowej. W konsekwencji nie sposób też stwierdzić, że organ uchybił wynikającym z treści art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej zasadom przejrzystości, rzetelności i bezstronności, a przede wszystkim pod tym kątem odbywa się kontrola sądowa trybu konkursowego.

Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, Sąd na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.