Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 kwietnia 2010r. Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]" r. utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r., podnosząc iż stosownie do art. 61§2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w wyniku wykonania decyzji.
W uzasadnieniu pisma Skarżąca wskazała, iż wniosła o stwierdzenie nadpłaty w zobowiązaniach podatkowych za lata 2003,2004,2005 i 2006. Postępowanie w tym przedmiocie zostało zakończone odmownymi decyzjami Wójta Gminy, które następnie zaskarżono do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność czterech decyzji Wójta Gminy. Nadto skarżąca wskazała, iż w związku z powyższym zwróciła się do Wójta o zwrot pobranego podatku za lata 2003,2004, 2005 i 2006 oraz zaliczenie na poczet zaległości podatkowych, w tym zaległości za rok 2009. Podkreśliła również, że Wójt stwierdził, że zobowiązania podatkowe zostały uregulowane. Kwota nienależnie zapłaconych podatków za lata 2003 – 2006 łącznie z pobranymi odsetkami i kosztami upomnień wyniosła 304.397,04 zł, co z nawiązką wystarcza na pokrycie zobowiązań podatkowych za rok 2009 r. Skarżąca dodała także, iż mimo powyższych okoliczności Wójt Gminy skierował decyzje za rok 2009 do postępowania egzekucyjnego, wystawiając tytuł wykonawczy nr "[...]" z dnia 9 marca 2010 r., a Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie egzekucyjne. Zarzuciła również, iż Wójt Gminy doprowadził do bezpodstawnego wzbogacenia się Gminy Kolno, kwotą pobranego lecz nienależnego podatku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przystępując do oceny wniosku z punktu widzenia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że instytucja wstrzymania ma charakter wyjątkowy, a w związku z tym nie można czynić z niej powszechnie stosowanego środka. Należy także zauważyć, iż orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Natomiast w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.(por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208).
Sąd wydając orzeczenie dokonał oceny wniosku Skarżącej wraz z załącznikami w aspekcie wystąpienia lub nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, Skarżąca nie przedstawiła wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji i tym samym nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za jej wstrzymaniem. Przede wszystkim nie powiązała swojej aktualnej sytuacji finansowej z koniecznością zapłaty spornej kwoty podatku. Również sformułowane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zarzuty o bezpodstawnym wzbogaceniu się Gminy nie mogą stanowić przesłanki uzasadniającej zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można bowiem uznać za przesłankę wstrzymania wykonania decyzji podnoszonych zarzutów, które będą dopiero merytorycznie badane w trakcie postępowania przed Sądem.
W tej sytuacji działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.