Uzasadnienie
B.K. (dalej jako skarżący, wnioskodawca, strona), reprezentowany przez radcę prawnego, we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", wymienioną w sentencji niniejszego rozstrzygnięcia, zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu złożonego wniosku podano, że konieczność uiszczenia przez skarżącego wraz odsetkami kwot: 74.496 zł z tytułu podatku akcyzowego oraz 4.431 zł z tytułu opłaty paliwowej, stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, szczególnie w sytuacji finansowej, w jakiej znajduje się obecnie skarżący. Ponadto wnioskodawca w 2016r. poniósł szkodę w uprawach rolnych ocenioną na 34,97% średniej rocznej produkcji, w wyniku ujemnych skutków przezimowania. Dodatkowo poniósł znaczną szkodę w uprawach rzepaku (20 ha z posiadanych przez niego 29,09 ha upraw wymarzło).
Skarżący co miesiąc spłaca umowy pożyczki na dwa ciągniki rolnicze - łączna wartość miesięcznych rat spłaty przekracza 9.000 zł. Do skargi dołączono potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie protokołu z 30.03.2016r. z oszacowania szkód upraw rolniczych, jak też dwóch umów pożyczki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wyjaśnić należy, że przez szkodę, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. Bez wątpienia wysokość obciążeń podatkowych może wpływać na warunki finansowe strony skarżącej. W niniejszej sprawie jest to kwota 74.496 zł z tytułu podatku akcyzowego oraz 4.431 zł z tytułu opłaty paliwowej, wraz z odsetkami. Jednakże każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach podmiotu zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011r., sygn. akt II GSK 1799/11, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Szkody w uprawach rolniczych oraz obciążenia wynikające ze spłaty dwóch umów pożyczki, przedstawione jako powód wstrzymania, Sąd ocenił jako okoliczności niewystarczające dla uznania, że w sytuacji skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona zgłosiła szkodę w uprawach rolniczych i ma możliwość otrzymania stosownej pomocy z tym związanej. Ponadto z samego protokołu szkód wynika, że skarżący uzyskiwał w ostatnich trzech latach z produkcji rolnej średnio 469.551,44 zł rocznie (kolumna 7), co przy ogólnej wysokości zgłoszonych szkód na kwotę 164.214,03 zł powoduje, że strona operuje znacznymi środkami finansowymi (karty nr 13 - 15 akt sądowych).
Zatem wnioskujący nie znajduje się w sytuacji powodującej wystąpienie omawianych przesłanek dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uwzględniając również powoływaną przez stronę szkodę w uprawach rzepaku. Spłata powoływanych pożyczek nie może wpłynąć na zmianę tej oceny.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.