Uzasadnienie
Spółka A złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pt.: "Budowa ekologicznej, samoobsługowej, bezdotykowej myjni samochodowej" do konkursu "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007 - 2013.
Pismem z dnia "[...]"Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony negatywnie z uwagi na niespełnienie kryterium spójności informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie z informacjami zawartymi w załącznikach do tego wniosku.
W odpowiedzi na złożony przez stronę protest pismem z dnia "[...]" Agencja poinformowała, że został on rozpatrzony negatywnie. Jak wynika z przedstawionego przez Agencję zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo to zostało skutecznie doręczone w dniu 21 lutego 2011 r. (k. 28 akt sądowych).
W dniu 7 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie, do której strona dołączyła wnioski o dofinansowanie o ID "[...]", "[...]" oraz "[...]", kopię informacji z dnia "[...]" o negatywnej ocenie projektu (k. 11 akt sądowych), kopię protestu (k.
- 12) oraz kopię informacji z dnia "[...]" o negatywnym rozpatrzeniu protestu (k. 13). W tym samym dniu skarga została opłacona wpisem stałym w wysokości 200 zł (k. 14).
W odpowiedzi na skargę Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwana dalej "ustawą", przewiduje sądową kontrolę rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu o dofinansowanie projektów ze środków programów operacyjnych. Uregulowania te mają charakter szczególny w stosunku do trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, określonej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.
Przepisy art. 30c ust. 2 oraz ust. 5 ustawy określają zasady wnoszenia skargi do sądu i wymogi formalne skargi oraz skutki wniesienia skargi niespełniającej tych wymogów. W art. 30c ust. 2 ustawy (inaczej niż w art. 57 § 1 p.p.s.a.) wprowadzono szczególne wymogi związane z kompletnością skargi. Przepis ten stanowi, że skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (tj. o wyniku procedury odwoławczej), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust.
4. Stosownie zaś do art. 30c ust. 5 pkt 1 - 3 ustawy wniesienia skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w przewidzianym ustawą terminie. Informacja o wyniku procedury odwoławczej doręczona bowiem została w dniu 21 lutego 2011 r., a skarga została złożona w dniu 7 marca 2011 r. W tym samym dniu uiszczono również należną opłatę sądową.
Wniesiona w mniejszej sprawie skarga nie spełnia jednak kryterium kompletności, o którym mowa w art. 30c ust. 2 ustawy. Zawarte w informacji o wyniku procedury odwoławczej pouczenie w tym zakresie zawierało wskazanie wszystkich wymogów formalnych, jakim powinna odpowiadać skarga w zakresie kompletności (k. 13 akt sąd.). W postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 345/10 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny, rozważając kwestię kompletności dokumentacji, stwierdził, że "przewidziany w tym przepisie obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej (...)".
Przepis art. 30c ust. 2 ustawy wyraźnie stanowi o wniosku o dofinansowanie, informacji w przedmiocie oceny i o kopiach wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Dokumentacja ma być zatem kompletna, co oznacza, że również wniosek o dofinansowanie musi być kompletny, czyli muszą zostać do niego dołączone wszystkie załączniki, które wnioskodawca wykazał w liście załączników wymaganych w chwili złożenia wniosku. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że wniosek poddawany procedurze oceny jest innym wnioskiem, niż ten, o którym mowa w art. 30c ust. 2 ustawy (p. postanowienie NSA z 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 321/10, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 352/11, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.
Wniosek zaś składa się z formularza wniosku i załączników. Tylko więc wniosek o dofinansowanie zawierający wszystkie wymienione elementy jest wnioskiem kompletnym. Załączniki są przy tym integralną częścią wniosku. W przedmiotowej sprawie strona nie dołączyła do skargi żadnego z załączników do wniosku, choć z przedstawionej na str. 12 wniosku Listy załączników (k. 10 akt sąd.) wynika, że zostały one złożone wraz z wnioskiem.
Ponadto, wbrew wymogom określonym w art. 30c ust. 2 ustawy strona nie dołączyła do skargi oryginału informacji o ocenie projektu, lecz jedynie kopię tego dokumentu. Powielony na kserokopiarce dokument nie został również w jakikolwiek sposób poświadczony i tym samym nie ma przymiotu oryginalnego dokumentu. Zatem i w tym zakresie złożona przez stronę dokumentacja nie spełniała kryterium kompletności (p. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1528/10).
Stosownie do art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że kategoryczne brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznawania skargi, do której nie dołączono dokumentów, o których mowa w art. 30 c ust. 2 ustawy (p. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia