Uzasadnienie
K.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego.
Pismem z dnia 18 marca 2016 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że egzekucja ustalonych tym rozstrzygnięciem nienależnie pobranych płatności w kwocie 46.297 zł spowodowałaby nieodwracalne skutki, w szczególności pozbawienie jej majątku osobistego stanowiącego zabezpieczenie dla zachowania podstawowych potrzeb jej i jej rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wskazując na ukształtowane na gruncie ww. przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (post. NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu organu administracji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż wykonanie obowiązku związanego bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym co do zasady ma charakter odwracalny. Wobec tego postępowanie egzekucyjne, samo w sobie, nie stanowi o wystąpieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawiłoby (post. NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że do zweryfikowania w niniejszej sprawie tego, czy wykonanie decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia kwoty 46.297 zł odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne było dysponowanie informacjami o jej sytuacji majątkowej, rodzinnej, uzyskiwanych dochodach, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. W doktrynie podkreśla się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006, s. 162). Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a..
W niniejszej sprawie strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, poza ogólnym wskazaniem na nieodwracalne skutki egzekucji ustalonych zaskarżoną decyzją nienależnie pobranych płatności, poprzez pozbawienie jej majątku osobistego stanowiącego zabezpieczenie dla zachowania podstawowych potrzeb - żadnych konkretnych okoliczności, czy informacji uprawdopodabniających trudną sytuację majątkową oraz istnienie określonych powyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji - nie przedstawiła. Z tych względów jej wniosek z dnia 18 marca 2016r. nie zasługiwał na uwzględnienie, co stanowiło podstawę orzeczenia przez Sąd jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a..