Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 września 2014r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez W. Z. (dalej jako skarżący) - k. 161 – 162 tom I akt sądowych.
W dniu 23 września 2014r. wpłynęło do sądu zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego.
Postanowieniem z dnia 29 września 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniesione zażalenie, z uwagi na sporządzenie go osobiście przez skarżącego – k. 188 – 189 tom I akt sądowych.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2014r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia na postanowienie z dnia 29 września 2014r. pod rygorem odrzucenia zażalenia w kwocie 100 zł – k. 211 tom II akt sądowych.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego – k. 260 -265 tom II akt sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 maja 2015r., sygn. akt II FZ 292/15 oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 3 marca 2015r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy
Zarządzeniem z dnia 26 maja 2015r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od wniesionego zażalenia na postanowienie z dnia 29 września 2014r. pod rygorem odrzucenia zażalenia – k. 288 tom II akt sądowych.
Wezwanie odebrane zostało w dniu 1 czerwca 2015r. przez żonę skarżącego – potwierdzenie odbioru k. 293 tom II akt sądowych.
Siedmiodniowy termin przewidziany w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (j.t. Dz. U z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) upłynął zatem w niniejszej sprawie w dniu 8 czerwca 2015r.
Pomimo upływu 7 dniowego terminu należny wpis od zażalenia nie został uiszczony.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało zażalenie odrzucić.