Postanowienie WSA w Olsztynie z 25 lutego 2014 r., I SA/Ol 2/14

Sąd

Dnia 25 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2014 roku

Sprawa

sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2011r.

Skład

Sędzia WSA Ryszard Maliszewski przewodniczący

Sentencja

1. postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Spółka A., reprezentowana przez pełnomocnika adw. T.K., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]", w przedmiocie: podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2011r.

Pełnomocnik skarżącego został wezwany m. in. do złożenia pełnomocnictwa procesowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego ze skutkiem na dzień 14 stycznia 2014r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął z dniem 21 stycznia 2014 roku. Pełnomocnik nie złożył pełnomocnictwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270, zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Dalej, stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu (a więc również udzielają pełnomocnictwa) przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te na podstawie art. 29 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Naruszenie tego obowiązku powoduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił jednoznacznie w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu przez Sąd.