Uzasadnienie
Skarżący Z. K. w piśmie złożonym wraz ze skargą zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek swój motywował ciężką sytuacją materialną oraz wysokością otrzymywanej renty w kwocie "[...]" zł.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, utrzymuje się z renty w wysokości "[...]" zł netto miesięcznie. Na miesięczne wydatki skarżącego składają się alimenty w wysokości "[...]" zł, leki "[...]" zł, gaz "[...]" zł, prąd "[...]" zł, podatek "[...]" zł (kwartalnie) Wnioskodawca wskazał, iż jest właścicielem ½ pokoju o wartości "[...]" zł, nie posiada innego majątku.
Argumentując swój wniosek skarżący wskazał, iż utrzymuje się z niewysokiej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Jest po rozwodzie płaci alimenty w wysokości "[...]" zł. Kwota która pozostaje mu po opłaceniu pozostałych kosztów utrzymania nie wystarcza mu na godne życie.
Dane przedstawione przez wnioskodawcę znalazły swoje potwierdzenie w aktach administracyjnych niniejszej sprawy.
Rozpoznając niniejszy wniosek, zważono co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, cyt. dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w zakresie częściowym, o co wniósł w niniejszej sprawie skarżący, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi.
Zauważyć należało, iż skarżący utrzymuje się z niewysokiej renty chorobowej, wzięto również pod uwagę, że nie posiada oszczędności pieniężnych czy też składników majątkowych podlegających spieniężeniu, pozwalających na opłacenie skargi. Dane wykazane w formularzu PPF dotyczące sytuacji materialnej i osobistej skarżącego znalazły także potwierdzenie w aktach sprawy. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż nie ma on dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania związanych z zainicjowanym przez niego postępowaniem sądowym.
W związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.