Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Dyrektor Izby Celnej określił J.O. datę powstania długu celnego, kwotę długu celnego, kwotę podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. Jak wynika z akt administracyjnych decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 grudnia 2013 r.
Na powyższą decyzję J.O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dniu 13 stycznia 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej), która została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Ol 92/14.
Następnie zaś pismem z dnia 29 stycznia 2014 r. strona wniosła ponownie na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", skargę o identycznej treści, która została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Ol 216/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga z dnia 29 stycznia 2014 r. podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Przepis ten przewiduje niedopuszczalność skargi na skutek zaistnienia stanu sprawy w toku, który stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu (tożsamość podmiotowa, tożsamość stron) na ten sam akt administracyjny (tożsamość przedmiotowa, tożsamość sprawy).
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga z dnia 29 stycznia 2014 r. dotyczy decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, kwoty długu celnego, kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. Decyzja ta objęta została przedmiotem zaskarżenia również w zawisłej przed tut. Sądem sprawie o sygn. akt I SA/Ol 92/14.
Skoro zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą zainicjowaną skargą strony z dnia 13 stycznia 2014 r., złożoną w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 92/14, jako niedopuszczalne należało ocenić wniesienie kolejnej skargi na tę samą decyzję administracyjną.
W konsekwencji należało stwierdzić, że sprawa ze złożonej w niniejszej sprawie skargi chronologicznie późniejszej jest niedopuszczalna, ze względu na uprzednie zawiśnięcie tożsamego postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą złożoną w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 92/14.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.