Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. po rozpoznaniu wniosku skarżącego W. R. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł. Od powyższego postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu, a następnie na wezwanie tut. Sądu do uiszczenia wpisu opłacił wpis sądowy w wysokości 500 zł.
Wyrokiem z dnia 19 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]". Od wyroku tego skarżący reprezentowany przez adwokata K. R. złożył skargę kasacyjną, w której zawarł również wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie przedłożył prawidłowo wypełniony urzędowy formularz o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z powyższym wezwaniem z dnia 15.01.2012 r. skarżący W. R. został wezwany do sprecyzowania czy podtrzymuje (lub cofa) ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 18.01.2013 r. skarżący oświadczył, że cofa ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy jako bezprzedmiotowy.
Mając na uwadze powyższe należało zważyć, co następuje:
Zgodnie z art. 234 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm, dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała (art. 251 P.p.s.a.), albo może być przez sąd cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 P.p.s.a.).
Zauważyć należy, iż prawo pomocy może być przyznane stronie wyłącznie na jej wniosek (art. 243 § 1 ppsa). Wobec cofnięcia przez skarżącego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w tym zakresie stało się zatem bezprzedmiotowe. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują jednak umorzenia postępowania w sprawach wpadkowych (akcesoryjnych), takich jak przyznanie prawa pomocy. Z tego też względu, cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy, na etapie rozpoznawania tego wniosku przez referendarza sądowego, skutkować może jedynie odmową przyznania prawa pomocy, a nie umorzeniem postępowania.
Wobec cofnięcia przez stronę skarżącą wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należało zatem odmówić przyznania jej prawa pomocy, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że przyznane skarżącemu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" na mocy postanowienia z 23 maja 2012 r. sygn. akt I SA/Ol 227/12, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł obejmuje również postępowanie ze skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, że w sytuacji gdy skarżący opłacił już wpis od skargi w wysokości 500 zł nie jest już zobowiązany do uiszczania jakichkolwiek opłat sądowych w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na powyższe, w sytuacji zatem gdyby wnioskodawca nie złożył oświadczenia o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należałoby również ocenić jako bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.