Uzasadnienie
T.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. oraz odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r..
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 marca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo to zostało prawidłowo doręczone stronie w dniu 25 marca 2014 r. (k. 25 akt sąd.). Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 1 kwietnia 2014 r. Pomimo to w wyznaczonym terminie skarżący nie wniósł należnej opłaty sądowej. W dniu 31 marca 2014 r. przesłał zaś drogą elektroniczną pismo, w którym poinformował, że nie dokona wpłaty wpisu sądowego od skargi. Podał również, że obowiązek zapłaty wpisu w wysokości 100zł "zamyka drogę do procesu sądowego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został jednak uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Z powołanych wyżej przepisów art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. jednoznacznie bowiem wynika, że sąd administracyjny podejmuje czynności jedynie na skutek pism, które zostały należycie opłacone.
W związku z treścią pisma T.S. z dnia 31 marca 2014 r. wskazać należy, że powołane wyżej przepisy prawa nie stanowią o jakiejkolwiek podstawie do złagodzenia bądź wyłączenia rygoru odrzucenia skargi (p. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1977/11, opubl.: http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec wskazania w tym piśmie, iż obowiązek zapłaty wpisu w wysokości 100zł "zamyka drogę do procesu sądowego" zauważenia też wymaga, że w związku z doręczeniem skarżącemu odpisu zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pouczono stronę o tym, iż na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy (pkt 4 pisma tut. Sądu z dnia 21 marca 2014r. – k. 24 akt). Wniosek taki nie został w niniejszej sprawie złożony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.