Uzasadnienie
R.B., reprezentowany przez radcę prawnego K.F. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]", w przedmiocie odmowy uchylenia kary porządkowej.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 j.t.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811).
Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu.
Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża stronę. Skarżący, nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania postanowienia tj., że poniosłaby ona znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki.
Ponadto należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest postępowaniem wpadkowym, w którym sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy. Dlatego też w tym postępowaniu Sąd nie bada prawidłowości odmowy uchylenia kary porządkowej. Te okoliczności będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na nie na etapie postępowania wpadkowego, na zasadność skargi, jakim jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Zatem stanowisko skarżącej, że zaskarżone postanowienie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9.09.2004r., FZ 358/04, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dlatego Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.