Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2012r. Referendarz sądowy w Wojewódzkimi Sądzie Administracyjnym w Olsztynie zwolnił S. K. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego doradcę podatkowego.
Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr ‘[...]".
W dniu 1 października 2012r. pełnomocnik strony skarżącej – doradca podatkowy K. D. wniósł do sądu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 30 listopada 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie mu wynagrodzenia w ramach nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, na podstawie § 3 ust 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej jako rozporządzenie), 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust 1 – tj. 120 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 4 ust 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.
W myśl § 3 ust 1 rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji:
- 1) w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy:
- a) do 500 zł - 60 zł,
- b) powyżej 500 zł do 1.500 zł - 180 zł,
- c) powyżej 1.500 zł do 5.000 zł - 600 zł,
- d) powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł,
- e) powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - 2.400 zł,
- f) powyżej 50.000 zł do 200.000 zł - 3.600 zł,
- g) powyżej 200.000 zł - 7.200 zł;
- 2) w pozostałych sprawach - 240 zł.
Zgodnie z § 3 ust 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez doradcę podatkowego K. D. czynności procesowych w imieniu skarżącego w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 147,60 zł (120 zł + 27,60 zł podatek VAT) mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło pozostałych spraw, o których mowa w § 3 ust 1 pkt 2 rozporządzenia, jak również uwzględniając rodzaj i zawiłość sprawy.
Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów postanowiono jak w sentencji.