Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 18 lipca 2008 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżący J. S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca pracuje i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1126 zł brutto. Wynagrodzenie skarżącego jest jedynym źródłem utrzymania rodziny. Żona wnioskodawcy nie pracuje i nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje żona i dziecko. Argumentując wniosek skarżący podniósł, iż uiszczenie wpisu pochłonęłoby ponad połowę miesięcznego budżetu domowego. Z formularza wniosku wynika ponadto, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych, oraz zasobów finansowych.
W odpowiedzi na wezwanie, wystosowane do wnioskodawcy w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), skarżący wyjaśnił dodatkowo, iż nie posiada polis ubezpieczeniowych ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi, posiada jedynie grupowe ubezpieczenie w zakładzie pracy, z miesięczną składką 38 zł. Oświadczył, iż ani on ani jego małżonka nie posiadają żadnego rachunku bankowego, w tym kont i lokat dewizowych. Dodał również, iż jego żona A. S. w chwili obecnej nie pracuje, nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych i nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy. Wyjaśnił, iż zajmowane przez niego mieszkanie o powierzchni 49,70 m 2 jest własnością spółdzielni mieszkaniowej lokatorsko-własnościowej "{...]" w "[...]". Wnioskodawca wskazał także, iż nie posiada samochodu osobowego, a także żadnych nieruchomości.
W roku 2002 odziedziczył 1/3 domu mieszkalnego po rodzicach o wartości 19.000 zł. W roku 2006 odsprzedał swoją część, zamieszkującemu w tym domu bratu, za kwotę 5.000 zł. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży swojego udziału skarżący spożytkował na bieżące potrzeby, gdyż w tym czasie pozostawał bez pracy. Ponadto, zgodnie z wezwaniem skarżący, przedstawił miesięczne koszty utrzymania rodziny, które zostały również w odpowiedni sposób udokumentowane. Z przedstawionych rachunków wynika, iż niezbędne koszty utrzymania wynoszą 424,94 zł i składają się na nie następujące opłaty: czynsz za mieszkanie 301,98 zł, opłata za wodę 34,20 zł, opłata za energię 41,95 zł, opłata za telefon 46,81 zł. Wnioskodawca przedstawił również zaświadczenie z zakładu pracy dotyczące wysokości otrzymywanego przez niego wynagrodzenia. Oświadczył również, iż pozostające środki pieniężne muszą wystarczyć na resztę wydatków. Dodał też, iż nie korzysta z niczyjej pomocy.
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. Wskazać należy, iż skarżący, na którym to spoczywa ciężar udowodnienia, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, w wystarczający sposób uwiarygodnił swoją rzeczywistą sytuację materialną, bytową i rodzinną, wykazując, iż jest ona na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Skarżący przedłożył bowiem dokumenty potwierdzające aktualną wysokość otrzymywanego przez niego dochodu. Złożył oświadczenia do których został wezwany, w wyczerpujący sposób przedstawił koszty utrzymania poprzez odpowiednie oświadczenia jak i przedstawione rachunki. Na podstawie złożonych dokumentów stwierdzić można, iż wnioskodawca wraz ze swoją rodziną utrzymują się z bardzo ograniczonych środków finansowych, jednakże ich wydatki, przy racjonalnym gospodarowaniu tymi środkami, nie przekraczają uzyskiwanego dochodu i mogą wystarczać na skromne utrzymanie.
Trudno zatem uznać, aby z otrzymywanych przez wnioskodawcę środków finansowych w wysokości 1126 zł brutto był on w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie posiada natomiast środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie kosztów postępowania sądowego. Mieszkanie, w którym zamieszkuje nie jest jego własnością jak również służy zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W związku z tym na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.