Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 29 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 260/15, I SA/Ol 261/15, I SA/Ol 262/15 i I SA/Ol 263/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i stanowienia adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Olsztynie pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokat A. H..
Na rozprawie w dniu 3 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Ol 260- 263/15 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Ol 260/15. Wyrokiem z dnia 3 września 2015 r. oddalił skargi i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. H. kwotę 960 zł powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną stronie skarżącej z urzędu.
Następnie adw. A. H. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek powyższy zawierał oświadczenie z treści, którego wynikało, że opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku załączyła również odpis opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto na wezwanie referendarza sądowego dołączono potwierdzenie nadania przesyłki poleconej na adres skarżącego.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461) zwane dalej "rozporządzeniem".
Stosownie do unormowania § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię tę sporządził adwokat, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawczyni prowadziła niniejszą sprawę w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to ona w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawczyni powinna otrzymać za sporządzenie opinii wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia wynosi 240 złotych.
Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 480 zł tj. 50% z kwoty 960 złotych (4 sprawy po 240 zł każda = 960 zł) powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.