Uzasadnienie
K.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", Nr "[...]", w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007 r., określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec 2007r. i umorzenia postępowania podatkowego w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do maja 2007 r..
W dniu 13 czerwca 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęło pismo procesowe Dyrektora Izby Skarbowej, z wnioskiem o umorzenie postępowania przed tutejszym Sądem w przedmiotowej sprawie. Dnia "[...]" wydana została bowiem decyzja o nr "[...]", którą w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ ten uwzględnił skargę w całości i na podstawie art. 220 § 2 oraz art. 233 § 1pkt 2 lit.a Ordynacji podatkowej uchylił decyzję organu I instancji z dnia "[...]" w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007r. oraz określenia nadpłaty w w/w podatku za lipiec 2007r. i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie podatku VAT za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007r.. Jednocześnie organ określił K. S. nadpłatę w tym podatku za lipiec 2007r. w wysokości 13.855zł.
Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał ponadto w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", w części dotyczącej umorzenia podatnikowi postępowania podatkowego w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do maja 2007 r.
Przesyłając w/w pismo organ poinformował, że decyzję z dnia "[...]" wysłano listem poleconym również Skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z chwilą doręczenia stronie skarżącej decyzji z dnia "[...]" przestał więc istnieć przedmiot skarg, jakim były decyzje obu instancji określające K.S. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, czerwiec i lipiec 2007 r. oraz nadpłatę w tym podatku za lipiec 2007r. i umarzające postępowanie podatkowe w zakresie wymiaru podatku VAT za miesiące od lutego do maja 2007 r..
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Wobec powyższego postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Dlatego też postanowiono, jak w pkt 1 sentencji wyroku.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 i p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e). Do kosztów tych zaliczył uiszczony wpis od skargi w kwocie 1090 złotych, wynagrodzenie reprezentującego stronę skarżącą radcy prawnego – 2400 złotych i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.