Uzasadnienie
I.B. złożyła skargę na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" określającą I. B. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004r. w kwocie 2.705zł.
Organy podatkowe obu instancji zgodnie uznały, iż wobec poczynionych w sprawie ustaleń według których działania strony, która w okresie od września 2004r. do marca 2007r. dokonała dostawy czterech nieruchomości gruntowych, wypełniły dyspozycję art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co powoduje, że dokonana przez stronę we wrześniu 2004r, czynność sprzedaży działki o numerze ewidencyjnym "[...]" podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak wynika bowiem z akt sprawy, sporna nieruchomość rolna położona w N., oznaczona numerem ewidencyjnym "[...]" o obszarze 3 ha 1029 m2, nabyta w dniu 14.02.2001 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr "[...]", nie była przez stronę wykorzystywana do produkcji rolnej ani do zaspokojenia własnych (prywatnych) potrzeb.
Zatem, skoro w momencie nabycia Strona miała zamiar jej odsprzedaży i jej nabycie nie dotyczyło zaspokojenia własnych potrzeb, to w konsekwencji trzeba uznać, że sprzedaż musi być traktowana za dokonaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Stwierdzenie to rodzi jednoznaczne skutki w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
W skardze na tę decyzję strona zarzuciła między innymi niesłuszne przyjęcie przez organ II instancji, że sprzedaż wymienionej działki, nieobjętej planem zagospodarowania przestrzennego, została dokonana w ramach działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w oparciu o przepis art.15 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn.zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Postanowieniem z dnia 9 marca 2010r. w sprawie o sygn. I FSK 2039/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego, o następującej treści:
"Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?"
Pomimo pewnych różnic w stanie faktycznym, istota materii poddanej osądowi Trybunału (dotyczy ona m.in. kwestii, jaką działalność należy uznać za działalność handlową, czy też uznawania podmiotów dokonujących sprzedaży nieruchomości gruntowych, za podatników VAT) jest zdaniem składu orzekającego w sprawie zbieżna z problemem prawnym wymagającym rozstrzygnięcia przez tutejszy Sąd. Ocena prawna zagadnienia przedstawionego Trybunałowi Sprawiedliwości UE w wymienionym postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie tym samym miała wpływ na sposób oceny stanu faktycznego zaistniałego w sprawie zawisłej przed tut. Sądem.
Z tej przyczyny Sąd zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 ze zm.)..