Uzasadnienie
G.P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]" w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu stowarzyszenia za zaległości podatkowe stowarzyszenia, koszty egzekucyjne i odsetki za zwłokę.
W uzasadnieniu wniosku skarżący odniósł się do postanowień art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej: jako p.p.s.a.), i wskazał, że organ może w niniejszej sprawie wstrzymać wykonanie decyzji, gdyż nie zachodzą żadne przesłanki, od których w postępowaniu podatkowym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, ani ustawa szczególna nie wyłącza wstrzymania jej wykonania. Podkreślono, że wobec skarżącego nie toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych. Posiada on majątek o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, nie dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, a okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest dłuższy niż 3 miesiące. Wskazano, że K. P. oraz M. M.którzy również są adresatami skarżonej decyzji, dokonują spłat zaległego zobowiązania podatkowego K
Zdaniem skarżącego przedstawione w skardze okoliczności dotyczące braku jego wiedzy o faktycznej sytuacji finansowej stowarzyszenia, uzasadniają aby zawiesić wykonanie decyzji w stosunku do niego. Wskazano, że obiektywnie rzecz biorąc, zapłata dużej kwoty zobowiązania podatkowego podatku od osób fizycznych będzie związana z pogorszeniem się sytuacji finansowej skarżącego, oraz wpłynie negatywnie na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z utrzymaniem skarżącego i jego rodziny. Ponadto brak wstrzymania wykonania decyzji, w skrajnym przypadku rodzi ryzyko wyrządzenia znacznej szkody utożsamianej z samą możliwością wszczęcia postępowania egzekucyjnego i obciążeniem skarżącego kosztami egzekucyjnymi, na które składać się będzie opłata egzekucyjna w wysokości 5% egzekwowanej należności, zgodnie z art. 64 § 1 ust. 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dodatkowo nie można wykluczyć powstania w toku egzekucji wydatków egzekucyjnych, które również będą obciążały skarżącego.
Jak wynika z pisma z dnia "[...]". Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia "[...]"., na podstawie z art. 239 f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2015 r. poz. 613 ze zm.), wstrzymał wykonanie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w związku z dokonaniem w dniu "[...]" r. zastawu skarbowego na ruchomości należącej do G. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do treści art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego m.in. z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.
Z pisma z dnia "[...]". wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia "[...]"r., na podstawie z art. 239 f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wstrzymał wykonanie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". w związku z dokonaniem w dniu "[...]"r. zastawu skarbowego na ruchomości należącej do G.P.
Skoro organ uzyskał zabezpieczenie wynikające z wpisu zastawu skarbowego (korzystającego z pierwszeństwa zaspokojenia) na ruchomości i w konsekwencji wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji, to wniosek o wstrzymanie należało uznać za niezasadny.
Sąd nie mógł bowiem orzec o wstrzymaniu decyzji, w sytuacji gdy została ona już wcześniej wstrzymana przez organ podatkowy do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, które dopiero zostanie przez Sąd wydane.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji, wobec której wstrzymanie orzeczone przez organ podatkowy I instancji nadal pozostaje w mocy i obowiązuje.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji.