Uzasadnienie
Skargą z dnia 15 marca 2011r. Spółka A zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010r.
W dniu 26 kwietnia 2010r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.).
W uzasadnieniu wskazano, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowań w sprawie ze skargi konstytucyjnej Spółki B (sprawa o sygn. SK 21/07), skarg konstytucyjnych Spółki C (sprawa o sygn. akt SK 19/10, SK 20/10, SK 21/10, SK 24/10), pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem w sprawie o sygn. I SA/Gl 110/09 (sygn. akt TK P 33/09) w oraz skargi konstytucyjnej jaką w zakresie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, złożyła Spółka A w dniu 23 września 2010 r.
W odpowiedzi na złożony wniosek SKO nie wniosło zastrzeżeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu.
Nawiązując do treści wniosku przypomnieć należy, że postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/GI 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne o zgodność art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. P 33/09. Ocena zgodności powołanego przepisu z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi z kolei przedmiot postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie ze skargi konstytucyjnej Spółki B (sygn. SK 21/07), a także skarg konstytucyjnych Spółki C (sygn. akt SK 19/10, SK 21/10, SK 21/10, SK 24/10).
W doktrynie podkreśla się, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zwłaszcza należy mieć na uwadze, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7 kpa, art. 145a kpa; art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Zwraca się uwagę zwłaszcza na to, iż ekonomia procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia.
Mając powyższe na względzie Sąd doszedł do przekonania, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyników wskazanych wyżej postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przedmiotem tych postępowań jest bowiem ocena zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisu, który stanowi także podstawę prawną zakwestionowanej przez skarżącą decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.