Uzasadnienie
T.R., reprezentowany przez radcę prawnego A.K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty 2011.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 4 maja 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wpisu sądowego w kwocie 890 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka pocztowa zawierająca odpis tego zarządzenia została nadana na wskazany w skardze adres pełnomocnika skarżącego, tj. "[...]". Przesyłka ta była przez pocztę dwukrotnie awizowana w dniach 8 i 20 maja 2015 r. i jako nie podjęta w terminie została zwrócona Sądowi w dniu 28 maja 2015 r. (k. 53 akt sąd.).
W świetle powyższego, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony w trybie doręczenia zastępczego w dniu 22 maja 2015 r., a termin do wykonania nałożonego nim obowiązku upłynął w dniu 29 maja 2015 r. Pomimo to wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie nie został on jednak spełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.