Uzasadnienie
J. C. wniosła skargę na czynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w przedmiocie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wskazała, że prowadzenie egzekucji administracyjnej zostało dokonane z zastosowaniem zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Egzekucja prowadzona jest bowiem z wynagrodzenia za pracę, a jej zdaniem powinna być prowadzona z mienia będącego w posiadaniu G. C. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. w odpowiedzi na skargę domagał się jej oddalenia, gdyż w trakcie postępowania egzekucyjnego stwierdzono brak mienia ruchomego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przedmiotem skargi są zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (art. 33 postępowania egzekucyjnego w administracji, Dz. U. z 2002 r., nr 110, poz. 968 z póź. zm.). Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W przedmiotowej sprawie nie zostało wydane przez organ żadne rozstrzygnięcie, ani też nie dokonana żadna czynność podlegająca - w świetle art. 3-5 ww. ustawy - rozpoznaniu sądowoadministracyjnemu.
Zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (art. 33 postępowania egzekucyjnego w administracji, Dz. U. z 2002 r., nr 110, poz. 968 z póź. zm.) skarżąca skierowała wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pomijając drogę postępowania administracyjnego.
Na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skarga podlega odrzuceniu.