Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał wniosek R. K. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od rozpoznania sprawy ze skargi R. K. R. K. nie zgodził się z powyższym postanowieniem i zaskarżył je składając zażalenie, które 9 maja 2016r. wpłynęło do sądu, a datowane było 5 maja 2016r.
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 marca 2016r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym R. K. w niniejszej sprawie.
W związku z uprawomocnieniem się postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 7 marca 2016r. w przedmiocie odmowy przyznania R. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym, zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2016r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Olsztynie z 19 kwietnia 2016r. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k-127 akt) i mimo upływu zakreślonego terminu wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony i nie wpłynął nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 270) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast § 3 stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Podkreślić należy, że powyższe przepisy w sposób jednoznaczny przewidują obowiązek sądu odrzucenia zażalenia w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych. Skarżący mimo wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanej wysokości, nie dokonał wpłaty.
Zgodnie z postanowieniem NSA II GSK 2179/13 z 22 stycznia 2014r.: "Mając na uwadze dobro prawem chronione, jakim jest prawo do sądu, stronie należy umożliwić uzupełnienie braków (...). Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem."
Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że w sprawie zostały spełnione przesłanki art. 220 §1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718) i dlatego należało orzec jak na wstępie.