Uzasadnienie
M.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 marca 2014 r. skarżący został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania, zostało ono prawidłowo doręczone w dniu 17 kwietnia 2014 r.. Termin do wykonania nałożonego nim obowiązku upłynął w dniu 24 kwietnia 2014 r.. Pomimo tego wpis nie został uiszczony, zaś w dniu 30 kwietnia 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo, z oświadczeniem skarżącego o cofnięciu wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wskazano wyżej, strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wpis sądowy nie został uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.
W związku z oświadczeniem strony o cofnięciu skargi podnieść natomiast należy, że mogło ono wywołać skutek prawny w postaci umorzenia postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) jedynie w sytuacji, gdy postępowanie to zostałoby prawidłowo i skutecznie wszczęte, a zatem w sytuacji braku jakichkolwiek przeszkód formalnych do merytorycznego rozpoznania sprawy. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje (por. wyrok NSA z 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04, opubl. CBOiS). Jeżeli zatem skarga zawiera braki nieusuwalne lub braki formalne, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, sąd zobligowany jest odrzucić skargę, a nie umorzyć postępowanie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.