Uzasadnienie
W dniu 30 czerwca 2016 r. Rada Gminy Grunwald z siedzibą w Gierzwałdzie, powołując art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm.), dalej jako "u.s.g.", oraz art. 80 ust. 4 i art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 ze zm.), dalej jako "u.s.o.", podjęła uchwałę nr XXVI/147/2016 w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych szkół, przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych i innych form wychowania przedszkolnego prowadzonych na terenie Gminy Grunwald oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego z 2016 r. (poz. 2776)
Opisana powyżej uchwała stała się przedmiotem skargi A.R. (dalej zwanego "skarżącym") skierowanej do tutejszego Sądu, w której skarżący zarzucił podjęcie tej uchwały z naruszeniem:
- - art. 90 ust 2b u.s.o., poprzez jego niezastosowanie i wprowadzenie dotacji dla oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych w wysokości 75% ustalonych w budżecie Gminy Grunwald wydatków bieżących ponoszonych w publicznych oddziałach przedszkolnych w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o stanowiące dochody budżetu Gminy Grunwald wpływy z opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego i opłat za wyżywienie, podczas gdy przepis ten statuuje wprost, że dotacja ta ma stanowić nie mniej niż 75% wydatków bieżących ponoszonych w publicznych przedszkolach w przeliczeniu na jednego ucznia;
- - art. 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 827), dalej zwanej "ustawą nowelizującą z 2013 r.", poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy odwołanie się w nim do art. 90 ust. 2b u.s.o. oznacza pełne zastosowanie dyspozycji normy określającej wysokość dotacji obliczanej na ucznia publicznego przedszkola do sytuacji właściwej obliczaniu dotacji na ucznia oddziału przedszkolnego w niepublicznej szkole podstawowej w okresie do 31 sierpnia 2016 r.;
- - art. 12 ust. 1 pkt b) ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 35), dalej zwanej "ustawą nowelizującą z 2015 r.", poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy odwołanie się w nim do art. 90 ust. 2b u.s.o. oznacza pełne zastosowanie dyspozycji normy określającej wysokość dotacji obliczanej na ucznia publicznego przedszkola do sytuacji właściwej obliczaniu dotacji na ucznia oddziału przedszkolnego w niepublicznej szkole podstawowej w okresie od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podano, że skarżący prowadzi w miejscowości A. Niepubliczną Szkołę Podstawową z oddziałami przedszkolnymi, a placówka ta uprawniona jest do otrzymania dotacji z budżetu gminy Grunwald. Wywiedziono, że przyjęcie w § 3 ust. 4 zaskarżonej uchwały dotacji dla oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych w wysokości 75% ustalonych w budżecie Gminy Grunwald wydatków bieżących ponoszonych w publicznych oddziałach przedszkolnych (zamiast w publicznych przedszkolach) nie tylko pozostaje w sprzeczności z art. 90 ust 2b u.s.o., ale także w sposób znaczny zmniejsza wysokość naliczanej dotacji. Oceniono, że rozwiązanie takie narusza interes prawny skarżącego, gdyż pogarsza w konsekwencji sytuację materialną prowadzonej placówki oświatowej poprzez nieuprawnione zaniżenie wysokości należnych środków. Uznano, że przywołane w petitum skargi przepisy dwóch ustaw nowelizujących sprawiają, że przepisy art. 90 ust. 2d u.s.o. stosuje się przy wyliczaniu podstaw dotacji dla oddziałów przedszkolnych zlokalizowanych w szkołach niepublicznych aż do 31 grudnia 2016 r., kiedy to wejdą w życie przepisy ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1010), dalej zwanej "ustawą nowelizująca z 2016 r.".
Ponadto wskazano na podjęcie zaskarżonej uchwały ze znacznym opóźnieniem czasowym w stosunku do zobowiązań ustawowych wynikających z art. 34 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw, w którym ustawodawca wyznaczył rygorystyczny termin (31 grudnia 2015 r.) zachowania mocy obowiązujących dotychczasowych uchwał regulujących sposób dotowania placówek niepublicznych. Zauważono, że z powodu zaniedbania organów Gminy Grunwald, pomiędzy 1 stycznia 2016 r. a 20 lipca 2016 r., nie było aktu prawa miejscowego niezbędnego do prawidłowego naliczania i wypłacania dotacji szkołom i placówkom niepublicznymi. Końcowo podkreślono, że Wójt bez jakiejkolwiek podstawy prawnej obniżył wysokość dotacji na dzieci uczęszczające do oddziałów przedszkolnych w Niepublicznej Szkole Podstawowej ze 100% do 75% wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz za wyżywienie, stanowiące dochody budżetu gminy.
Wyjaśniono bowiem, że w ostatnim obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r. w tym przedmiocie akcie prawa miejscowego - uchwale nr XLlI/235/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. (ze zm.) - niepublicznym szkołom podstawowym prowadzącym oddziały przedszkolne, pod pewnymi warunkami, przysługiwała dotacja na każdego ucznia oddziału przedszkolnego w wysokości 100% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o opłaty za korzystanie z wychowania przedszkolnego oraz za wyżywienie, stanowiące dochody budżetu gminy.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Grunwald wniósł o jej oddalenie oceniając, że zaskarżona uchwała jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Stwierdził, że przywołany przez skarżącego art. 90 ust. 2b u.s.o. nie mówi wprost, że dotacja dla oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej ma stanowić nie mniej niż 75% wydatków bieżących ponoszonych w publicznych przedszkolach w przeliczeniu na jednego ucznia. Wywiódł, że za konstatacją o prawidłowości ustalonej dotacji przemawia dodanie z dniem 1 stycznia 2017 r. (na mocy art. 1 pkt 78 lit. l ustawy nowelizującej z 2016 r.) w art. 90 u.s.o. ustępu 2ea statuującego, że dotacje dla niesamorządowego oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej oblicza się na podstawie wydatków bieżących oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez dotującą gminę. Dodał, że jak wynika z uzasadnienia projektu tej nowelizacji, zmiana ta ma charakter doprecyzowujący, gdyż niektóre jednostki samorządu terytorialnego wskazywały na trudności w interpretacji przepisów.
Według Wójta Gminy Grunwald, charakter doprecyzowujący tej zmiany oznacza, że w istocie już wcześniej organy powinny określać podstawę dotowania oddziałów przedszkolnych kierując się wydatkami bieżącymi z oddziałów przedszkolnych, a tylko trudność w ocenie art. 90 ust. 2b u.s.o. spowodowała, że było to różnie stosowane. Za pozbawione znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały organ uznał także wskazania skarżącego dotyczące podjęcia tej uchwały w dniu 30 czerwca 2016 r.
Wyrokiem z 2 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Ol 874/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził nieważność § 3 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały, oddalając jednocześnie skargę w pozostałym zakresie, a ponadto zasądził od Gminy Grunwald na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu tego wyroku tutejszy Sąd ocenił, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały (tj. 30 czerwca 2016 r.) nie było przepisu, na podstawie którego w § 3 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały ustalono, że podstawą obliczenia dotacji dla oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych jest kwota równa 75% ustalonych w budżecie Gminy Grunwald wydatków bieżących ponoszonych w publicznych oddziałach przedszkolnych w przeliczeniu na jednego ucznia, co uzasadnia stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w tej części, a nie całej uchwały, jak wnosił skarżący.
Sąd wywiódł przy tym, że kwestię podstawy obliczania dotacji dla oddziałów przedszkolnych zorganizowanych w niepublicznych szkołach podstawowych regulowały wyłącznie: w okresie do 1 września 2016 r. - art. 6 ustawy nowelizującej z 2013 r., a po tym dniu – art. 12 ust.1 pkt 1 lit b ustawy nowelizującej z 2015 r., które nakazywały odpowiednie stosowanie m.in. art. 90 ust. 2b u.s.o. Wskazał, że z regulacji zawartej w art. 90 ust. 4 u.s.o.(w brzmieniu obowiązującym w 2016 r.) wynika, że organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego upoważnione zostały jedynie do uszczegółowiania zasad udzielania dotacji poprzez określanie w sposób techniczny przekazywania i rozliczania dotacji. Wywiódł, że uchwała w tym przedmiocie nie może modyfikować ustawowych zasad udzielania dotacji, a wskazanie podstawy (wynikającej z przepisu) może nastąpić tylko celem określenia właściwego trybu udzielania i rozliczania dotacji.
Przyjął, że wynikające z powyższych nowelizacji u.s.o. "odpowiednie" stosowanie art. 90 ust. 2b u.s.o. (tj. przepisów określających podstawy i zasady udzielania dotacji dla przedszkoli niepublicznych) "do oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych" oznacza bezpośrednie i proste odniesienie przepisów stanowiących o ustalaniu podstawy dotacji przysługujących niepublicznym przedszkolom do dotacji dla oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych.
Ponadto tutejszy Sąd ocenił, że regulacje wynikające z ustawy nowelizującej z 2016 r. są wyrazem zasadniczej zmiany podejścia ustawodawcy do organizacji systemu oświaty, w tym do kwestii wieku spełnienia obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego, w związku ze zmianą podejścia do wieku, w którym dziecko objęte jest obowiązkiem szkolnym. Uznał więc, że regulacje zawarte w ustawie nowelizującej z 2016 r. nie stanowią doprecyzowania dotychczas obowiązujących przepisów, a tworzą zupełnie nowe regulacje, które nie obowiązywały w dacie podejmowania przez Radę Gminy zaskarżonej uchwały, gdyż przepisy dotyczące nowych zasad obliczania dotacji obowiązują od 1 stycznia 2017 r. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, dotyczącego opieszałości organów gminy w podjęciu zaskarżonej uchwały, tutejszy Sąd stwierdził, że kwestia ta zasadniczo pozostaje poza zakresem niniejszej sprawy. Wyjaśnił jednak, że brak uchwały nie uniemożliwia wypłacania dotacji, gdyż w takim przypadku jednostkom oświaty należy wypłacać dotacje w wysokości i na zasadach określonych przepisami u.s.o.
Na skutek skargi kasacyjnej Rady Gminy Grunwald z siedzibą w Gierzwałdzie, wyrokiem z 11 lutego 2020 r. sygn. akt I GSK 1472/18 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił opisany powyżej wyrok w pkt 1 i przekazał sprawę w tej części do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi. W uzasadnieniu tego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia określonych w art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." wymogów w zakresie wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia sprawy. Ocenił, że nie jest jasny – poza wadliwą zresztą tezą kwestionującą stanowisko Rady Gminy o doprecyzowującym charakterze kolejnych zmian u.s.o. - wywód zaskarżonego wyroku prezentujący regulację nowej organizacji systemu oświaty w kontekście istoty zaistniałego w tej sprawie sporu na tle regulacji § 3 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały.
Stwierdził, że istota sporu w tej sprawie sprowadzała się, co potwierdzają załączone akta administracyjne, do zasadności obniżenia wysokości dofinansowania ze środków budżetu gminy z dotychczasowego 100% do 75% ustalonych w budżecie gminy wydatków bieżących ponoszonych w publicznych oddziałach przedszkolnych. Zauważył, że w tym zakresie tutejszy Sąd – odnosząc się do okoliczności prowadzonego przez skarżącego oddziału przedszkolnego - nie zaprezentował swojego stanowiska, co uzasadnia twierdzenie, że nie rozpoznał on istoty sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę tutejszy Sąd zobowiązany został do zajęcia stanowisko w zakresie przyjętej przez Radę Gminy stawki 75% dofinansowania oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, mając na uwadze przedmiot zaskarżenia, jakim jest akt prawa miejscowego, a następnie wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia sprawy w sposób spełniający wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
W pierwszej kolejności wymaga podkreślenia, że na mocy art. 153 i art. 170 p.p.s.a., przy ponownym rozpoznaniu niniejszej sprawy tutejszy Sąd związany był oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lutego 2020 r. sygn. akt I GSK 1472/18. Mocą tego wyroku przekazano do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi niniejszą sprawę jedynie w części dotyczącej zgodności z prawem § 3 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały. Tutejszy Sąd zobowiązany został przy tym do zajęcia stanowisko w zakresie przyjętej przez Radę Gminy stawki 75% dofinansowania oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, mając na uwadze przedmiot zaskarżenia, jakim jest akt prawa miejscowego, a następnie wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia sprawy w sposób spełniający wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a.
Realizując powyższe wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego, po ponownym rozpoznaniu sprawy tutejszy Sąd uznał, że § 3 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały jest sprzeczny z prawem, co uzasadnia stwierdzenie nieważności tej uchwały w części obejmującej wskazany przepis.
Zgodnie bowiem z art. 94 Konstytucji RP i art. 40 ust. 1 u.s.g., organy gminy wydają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Każde unormowanie wykraczające poza udzielone upoważnienie jest naruszeniem normy upoważniającej i zarazem naruszeniem konstytucyjnych warunków legalności aktu prawa miejscowego wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego. Należy bowiem pamiętać, że w świetle art. 94 Konstytucji RP regulacje zawarte w akcie prawa miejscowego mają na celu jedynie "uzupełnienie" przepisów powszechnie obowiązujących rangi ustawowej, kształtujących prawa i obowiązki ich adresatów. Regulacje te nie mogą zatem powtarzać tego, co zostało wcześniej przez prawodawcę unormowane w przepisie powszechnie obowiązującym (w ustawie upoważniającej lub w innym akcie normatywnym – innej ustawie, ratyfikowanej umowie międzynarodowej, czy rozporządzeniu), jak również, bez wyraźnego upoważnienia modyfikować ich treści.
Tymczasem w § 3 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały, Rada Gminy - bez wyraźnego upoważnienia ustawowego - wykreowała "własną" podstawę obliczania dotacji na ucznia oddziału przedszkolnego w niepublicznej szkole podstawowej odpowiadającą wysokości 75% ustalonych w budżecie Gminy Grunwald wydatków bieżących ponoszonych w publicznych oddziałach przedszkolnych w przeliczeniu na jednego ucznia, pomniejszonych o stanowiące dochody budżetu Gminy Grunwald wpływy z opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego i opłat za wyżywienie.
Jak wynika bowiem z treści zaskarżonej uchwały, podstawę prawną podjęcia tego aktu, w części dotyczącej dotacji dla szkół i placówek niepublicznych, stanowił art. 90 ust. 4 u.s.o. W świetle tego przepisu, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego upoważniony został do "ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla tego rodzaju jednostek oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji". Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że organy jednostek samorządu terytorialnego upoważnione zostały jedynie do uszczegóławiania zasad przyznawania dotacji poprzez określanie zasad (sposobu) udzielania i rozliczania dotacji oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania.
Rada ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji w formie uchwały, której przepisy powinny być zgodne z regulacją ustawową, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W przepisie kompetencyjnym mowa jest bowiem o ustaleniu trybu udzielania i rozliczania dotacji, a tryb oznacza wyłącznie procedurę udzielania i rozliczania dotacji, a nie ustalenie podstawy obliczania dotacji. Tę - z woli ustawodawcy - organ stanowiący jednostki samorządy terytorialnego powinien tylko "uwzględnić", gdyż została ona wyczerpująco uregulowana w przepisach u.s.o. Należy przy tym zaznaczyć, że z uwagi na nowelizacje przepisów dotyczących podstaw obliczania dotacji, przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały konieczne było uwzględnienie także regulacji intertemporalnych zawartych w art. 6 ustawy nowelizującej z 2013 r. i art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy nowelizującej z 2015 r., które w zakresie dotacji dla oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych nakazywały odpowiednie stosowanie m.in. art. 90 ust. 2b u.s.o.
Konieczność uwzględnienia tych nowelizacji nie może jednak uzasadniać "ustalenia" podstaw obliczania dotacji dla oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, gdyż wykracza to poza zakres upoważnienia zawartego w art. 90 ust. 4 u.s.o.. Skoro zaś Rada Gminy w ogóle nie była uprawniona do ustalenia, w zaskarżonej uchwale, podstawy obliczania dotacji to chybione jest stawianie temu organowi w skardze zarzutów naruszenia art. 90 ust. 2b u.s.o., art. 6 ustawy nowelizującej z 2013 r. i art. 12 ust.1 pkt 1 lit. b) ustawy nowelizującej z 2015 r. Powołane przepisy ustaw nowelizujących, statuujące odpowiednie stosowanie art. 90 ust. 2b u.s.o. dedykowane są bowiem organowi wykonawczemu gminy na etapie ustalania konkretnej kwoty dotacji. Wynika to z wykładni art. 90 ust. 4 u.s.o., która prowadzi do konstatacji, że uchwała podjęta na tej podstawie ustala tylko ogólne zasady udzielania dotacji, przy uwzględnieniu podstaw ich obliczania wynikających z ustawy.
Elementy konkretyzacji zawiera natomiast czynność obliczenia i przekazania dotacji, która powinna być postrzegana jako czynność materialno-techniczna z zakresu administracji publicznej, której elementem jest obowiązek poinformowania beneficjenta dotacji o sposobie jej obliczenia. Podejmując taką czynność organ powinien zatem wyjaśnić, jakimi przesłankami kierował się przy ustalaniu dotacji, w jaki sposób doszedł do obliczenia jej kwoty i jakie rodzaje placówek (szkół, przedszkoli) brał pod uwagę przy jej ustalaniu. Podkreślenia wymaga, że czynność ta może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego celem skontrolowania jej legalności (zob. wyrok NSA z 22 listopada 2016 r. sygn. akt II GSK 1121/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). To ewentualnie na tym etapie beneficjent pomocy może podnosić argumenty na potwierdzenie zróżnicowania wydatków bieżących między poszczególnymi placówkami oświatowymi, a w tym podnoszonej przez skarżącego w niniejszej sprawie zasadności obniżenia wysokości dofinansowania ze środków budżetu gminy z dotychczasowego 100% ustalonych w budżecie gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych do 75% ustalonych w budżecie gminy wydatków bieżących ponoszonych w publicznych oddziałach przedszkolnych.
Pomimo niezasadności zarzutów podnoszonych w skardze, skarga ta podlega jednak uwzględnieniu, gdyż w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Skoro zaś przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola sądowoadministracyjna wykazała sprzeczność § 3 ust. 1 pkt 4 zaskarżonej uchwały z art. 90 ust. 4 u.s.o., to w świetle art. 147 § 1 p.p.s.a., konieczne było stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części obejmującej ten przepis. Pomimo ponownego uwzględnienia skargi, wydając niniejsze orzeczenie Sąd za zasadne uznał skorzystanie z uprawnień przewidzianych w art. 206 p.p.s.a. i odstąpienie od zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w całości.
Wymaga przy tym wyjaśnienia, że w poprzednim wyroku tutejszego Sądu z 2 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Ol 874/16 (w punkcie 3) zawarto rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania, których wysokość, jak wynika z uzasadnienia tego wyroku, uwzględniała: uiszczony wpis od skargi - 300 zł, wynagrodzenie radcy prawnego - 480 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa - 17 zł. Rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie pozostało w obrocie prawnym wobec jedynie częściowego uwzględnia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku przez Radę Gminy Grunwald. W tych okolicznościach należało ocenić, że po ponownym rozpoznaniu sprawy bezprzedmiotowe było rozstrzyganie o zwrocie kosztów postępowania w części obejmującej zwrot kosztów sądowych. Wobec ciągłości pełnomocnictwa procesowego, do rozstrzygnięcia pozostawała natomiast kwestia zasądzenia zwrotu kosztów postępowania obejmującego wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego będącego radcą prawnym według norm przepisanych.
W tym zakresie Sąd ocenił jednak, że poprzednio zasądzona z tego tytułu kwota 480 zł jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika skarżącego poniesionego w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w tym nakładu związanego ze sporządzeniem skargi. Wymaga bowiem zauważenia, że treść skargi sporządzonej przez poprzedniego pełnomocnika skarżącego, przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez tutejszy Sąd, jedynie w niewielkim stopniu przyczyniła się do uwzględnienia skargi. Znaczącej aktywności procesowej przed tutejszym Sądem nie wykazał także drugi z profesjonalnych pełnomocników skarżącego, ustanowiony w tej sprawie na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Skoro nakład pracy profesjonalnych pełnomocników skarżącego jedynie w niewielkim zakresie przyczynił się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a skarżącemu zasądzono już uprzednio stosowną kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania obejmującego wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego będącego radcą prawnym, to uprawnione było odstąpienie – po ponownym rozpoznaniu sprawy - od zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w całości. Należy dodać, że pogląd o możliwości dostosowania wynagrodzenia pełnomocnika do stopnia zindywidualizowania sprawy i koniecznego nakładu pracy znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt I OZ 544/16 oraz z 1 lipca 2016 r., sygn. akt II GZ 668/16, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).