Uzasadnienie
R. K., pismem z dnia 9 grudnia 2011r. zatytułowanym "Prośba" wniósł skargę m.in. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2010r., Nr "[...]", w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010r. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek uzasadnił tym, że nie z jego winy nie doręczono mu decyzji organu odwoławczego. Do skargi R. K. załączył oświadczenie – ojca Z. K. Z treści oświadczenia wynikało, że Z. K. nie odebrał i nie pokwitował odbioru przesyłki pocztowej adresowanej do R. K., a zawierającej decyzję z dnia 21 grudnia 2010r. Dodatkowo wskazał, iż przesyłka pocztowa nie została prawidłowo doręczona, zgodnie z art. 149 Ordynacji podatkowej. Podkreślił, iż nie jest upoważniony do odbioru korespondencji syna R. K., w związku z powyższym nie odbiera korespondencji kierowanej do syna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wstępie należy stwierdzić, iż w sprawie bezsporne jest, iż decyzją z dnia 21 grudnia 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 17 lutego 2010r. Powyższą decyzję organ za pośrednictwem Poczty Polskiej skierował na adres zamieszkania R. K. wskazany w złożonych informacjach: w sprawie podatku od nieruchomości za 2005r., w sprawie podatku rolnego za 2005r. i w sprawie podatku leśnego za 2005r. Jak ustalono na podstawie akt, w okresie od 2005 do 2010r. skarżący nie składał korekty do ww. informacji.
Ponadto z akt wynikało, że ww. decyzję z dnia 21 grudnia 2010r. doręczono w dniu 29 grudnia 2010r. Z. K., co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki. Przy czym na odwrocie poświadczenia zaznaczono, że z powodu nieobecności adresata w mieszkaniu decyzję doręczono dorosłemu domownikowi, który podjął się oddać pismo adresatowi.
Zgodnie z art. 149 Ordynacji podatkowej, który reguluje kwestię tzw. doręczenia zastępczego, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 ww. ustawy, tj. w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
Z kolei z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 86 § 1 p.p.s.a., w przypadku gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do postanowień art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl § 2 tego przepisu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W świetle powyższego należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Nie przedłożył jakichkolwiek wiarygodnych dowodów, nie przedstawił też innych okolicznościach świadczących o tym, że wbrew znajdującemu się w aktach sprawy zwrotnemu potwierdzeniu odbioru nie doszło do doręczenia zastępczego przesyłki dorosłemu domownikowi – Z. K. (ojcu). Podkreślić należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru pisma znajdujące się w aktach stanowi dokument, na którym to Z. K. zobowiązał się własnoręcznym podpisem do doręczenia przesyłki adresatowi.
Nadto na dokumencie tym, także uprawniony przedstawiciel organu - Poczty Polskiej, potwierdził fakt doręczenia przesyłki. W ocenie Sądu zatem, złożone na etapie wniesienia skargi "oświadczenie" Z. K., nie może skutecznie podważyć znajdującego się w aktach dokumentu. Wskazać przy tym należy, że poza złożonym oświadczeniem, skarżący w żaden innych sposób nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, w tym przypadku skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2010r. Z tego też względu należało uznać, że doręczenie zastępcze wywołało skutki procesowe jakie ustawodawca wiąże z faktem doręczenia.
Zauważyć przy tym należy, że decyzja z dnia 21 grudnia 2010r. zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Zgodnie z art.83 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego upłynął w dniu 28 stycznia 2011r.
Uznając zatem, że doszło do skutecznego doręczenia zastępczego zaskarżonej decyzji (co zostało potwierdzone zwrotnym potwierdzeniem odbioru pisma), a skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi, należało orzec jak w sentencji.