Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 grudnia 2006 r. J. K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o umorzenie zaległości podatkowych za lata od 2001 do 2005 na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie udzielenia ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc regionalną na wspieranie nowych inwestycji w tworzeniu nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. Nr 108, poz.738).
Naczelnik Urzędu Skarbowego, decyzją z dnia "[...]" r. Nr "[...]" wydaną na podstawie art.208§1 Ordynacji podatkowej umorzył postępowanie podatkowe, gdyż w ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego rozstrzygnięcie merytoryczne wniosku podatnika z dnia 28 grudnia 2006 r. stało się bezprzedmiotowe ponieważ pomoc regionalna w formie umorzenie zaległości podatkowej wnioskowana przez stronę, nie została udzielona do dnia 31 grudnia 2006 r.
Od decyzji tej zostało wniesione odwołanie przez pełnomocnika strony dnia 26 stycznia 2007 roku. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia "[...]" r. nr "[...]" utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" roku nr "[...]", w sprawie umorzenie postępowania podatkowego wszczętego na wniosek dnia 28 grudnia 2006 roku dotyczącego udzielenia wsparcia poprzez umorzenie zaległości podatkowych za lata 2001 do 2005 z tytułu nowych inwestycji polegających na uruchomieniu działalności gospodarczej w zakresie stacji paliw.
Skargę na tę decyzję wniósł J. K. J. K. zmarł 10 czerwca 2007 roku. W związku z powyższym dnia "[...]" roku zostało wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania stosowanie do treści art.124 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr153, poz.1270, zwaną dalej p.p.s.a.), który stanowi, że Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem §3 cytowanego przepisu.
Postanowieniem z dnia "[...]" r. w sprawie "[...]" Sąd Rejonowy stwierdził, że spadek po J. K., zmarłym dnia 10 czerwca 2007 r. nabyli na podstawie ustawy żona L. K. i dzieci M. K., L. K. i A. K. po ¼ części każdy z nich.
Pismem skierowanym do Sądu dnia 3 stycznia 2008 roku spadkobiercy ustawowi zmarłego J. K. złożyli zgodne oświadczenie o wycofaniu skargi wniesionej przez zmarłego oraz wnieśli o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art.161 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd podjął postępowanie w sprawie z urzędu. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie. Stosownie do art. 60 niniejszej ustawy skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi zaś jest dla sądu wiążące. Sąd może jednak również uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Następcy prawni J. K. wskazali bowiem, że obecnie nie jest możliwe przyznanie im jako spadkobiercom ulgi, która była przedmiotem skargi. W związku z tym nie zachodzą przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec tego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.