Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]".
Wnioskiem z dnia 23 czerwca 2014r. złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca M. S. zwróciła się o ustanowienie adwokata w osobie J. W. Ż.. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Oboje utrzymują się ze świadczenia rentowego uzyskiwanego przez S. S. w wysokości 1053 zł brutto po potrąceniach - egzekucji komorniczej w wysokości 666 zł, nadto skarżąca otrzymuje zasiłek z powodu bezrobocia w wysokości 271 zł. Skarżąca nie posiada majątku. Posiadłość w miejscowości "[...]" stanowi własność męża wnioskodawczyni, przy czym obecnie prowadzona jest z niej egzekucja komornicza. W uzasadnieniu wniosku skarżąca odwołała się do okoliczności związanych z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej i związanymi z tym konsekwencjami. Wskazała, że jej mąż również boryka się z problemami finansowymi, ponadto ma problemy zdrowotne, miesięcznie wydatkuje 100 zł na leki.
Mąż skarżącej opłaca rachunki za media. Podniosła, iż po opłaceniu niezbędnych wydatków, często nie pozostaje nic na życie. Rodzina utrzymuje się dodatkowo z przydomowego ogrodu oraz hodowli drobiu na własne potrzeby. Do wniosku załączono kserokopie dokumentów: zaświadczenia Miejskiego Urzędu Pracy w "[...]", odpisu decyzji MOPS w ‘[...]" o przyznaniu zasiłku okresowego, decyzji ZUS z dnia 10.08.2012 r. o wysokości renty S. S., trzech potwierdzeń wypłaty renty S. S. – w kwocie ok. 666 zł miesięcznie, zobowiązania ZUS przez Komornika sądowego do zajęcia świadczeń emerytalno rentowych męża skarżącej na kwotę główną 164.321,83 i odsetek w wysokości 67.776,59 zł na dzień 30.07.2012r., zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości z dnia 25.02.2013r. Skarżąca przedstawiła także odpisy opłat za media, z których wynika, iż rodzina ponosi koszty: energii elektrycznej w wysokości 382,81 zł, wywozu odpadów w wysokości 50 zł (za kwartał), zakupu gazu w wysokości 1.045 zł i opłaty podatku w wysokości 149 zł.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wskazać należy, iż skarżąca wykazała, z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację majątkową i rodzinną. Po dokonaniu analizy dokumentów oraz oświadczeń wnioskodawczyni obrazujących jej sytuację majątkową i rodzinną stwierdzić należy, iż skarżąca wraz z mężem utrzymuje się z ograniczonych środków finansowych, a posiadany przez jej męża majątek podlega egzekucji. Trudno zatem uznać, aby ze środków finansowych jakimi miesięcznie dysponuje rodzina wnioskodawczyni (ok. 930 zł), była ona w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie kosztów ustanowienia pełnomocnika.
W tej sytuacji należało przyjąć, że zaistniały okoliczności warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o co wnosiła strona.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że wyznaczenie konkretnej osoby jako pełnomocnika z urzędu nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Ustanawiając na rzecz strony adwokata sąd nie wskazuje zatem w wydanym postanowieniu konkretnego pełnomocnika. Sąd zwracając się do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie pełnomocnika może jedynie poinformować ten organ, iż strona wnosiła o ustanowienie konkretnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata właściwa okręgowa rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę.
W związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.