Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 1 lipca 2015 r. skarżący K. P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniają swój wniosek stwierdził, że jest osobą chorą, posiada znaczny stopień niepełnosprawności, w związku z czym nie może podjąć pracy. Podkreślił, że utrzymuje się z zasiłków wypłacanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w kwocie 539 zł miesięcznie. Wyjaśnił, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku. Mieszka u rodziców.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. (art. 245 § 1, 2 i 3 P.p.s.a.).
Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiste i obiektywnie niemożliwe. Należy zatem zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Oznacza to, iż skarżący zobowiązany był do wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżącego w tym kontekście należy stwierdzić, że przedstawione informacje o stanie rodzinnym, majątku i dochodach potwierdzają, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Jak wynika z formularza PPF skarżący prowadzi gospodarstwo domowe jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się wyłącznie z zasiłków, których wysokość określił na kwotę 539 zł miesięcznie. Kwota uzyskiwanych dochodów jak i brak majątku nie pozwalają na opłacenie kosztów sądowych jak i na samodzielne opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.