Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 lipca 2012 r. skarżąca C. W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie uzyskuje dochodów, utrzymuje się z pomocy finansowej udzielanej przez córkę w wysokości ok. 250 zł miesięcznie. Posiada udział w nieruchomości, w której zamieszkuje, oraz nieruchomość rolną o powierzchni 0.0856 ha, stanowiącą współwłasność strony i czwórki dzieci. Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawczyni wskazała, iż nie stać jej na opłacenie wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Nadto z uwagi na fakt, iż przepisy prawa dotyczące jej sprawy są skomplikowane, wnosi o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z powyższej regulacji wynika, iż chcąc ubiegać się o prawo pomocy, strona musi wykazać, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bądź pełnych kosztów postępowania - w tym drugim przypadku bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Nie wystarczy przy tym wykazanie, iż poniesienie kosztów postępowania sądowego pogorszy sytuację materialną strony. Strona wykazać powinna, że posiadane środki są tak skromne, że uiszczenie kosztów tego postępowania spowoduje uszczerbek w wydatkach na zaspokojenie najniezbędniejszych jej potrzeb, a ponadto, że środki, którymi dysponuje nie dają możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na ten cel.
Przedstawiona powyżej sytuacja materialna wnioskodawczyni wskazuje, że nie posiada ona środków pieniężnych jak i majątku na opłacenie kosztów sądowych, jak i środków na opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazać należy, że skarżąca nie posiada stałego źródła dochodu, zaś poza domem, w którym zamieszkuje i nieruchomością rolną o powierzchni 0,00856 ha, nie posiada innego majątku. Utrzymuje się z pomocy rodziny w kwocie 250 zł miesięcznie. Uzyskiwany dochód nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych jak i kosztów ustanowienia radcy prawnego.
Mając na uwadze powyższe rozpoznający wniosek uznał, że skarżąca spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
W związku z tym na podstawie art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.