Uzasadnienie
Pełnomocnik z urzędu adw. T.G. złożyła 4 października 2011r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Do wniosku dołączyła zaś opinię prawną dotyczącą braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30.8.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), w przypadku gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do postanowień art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl § 2 tego przepisu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Postanowieniem z dnia 5 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym Sąd przyznał H.B. prawo pomocy w zakresie całkowitym i ustanawiał dla niej adwokata. ORA ustanowiła adw. T.G. pełnomocnikiem z urzędu dnia 3 października 2011r. Termin do sporządzenia skargi kasacyjnej bądź do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 24 sierpnia 2011r.
W przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu na wniesienie środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie czyli z chwilą udzielenia pełnomocnictwa lub też jego otrzymania od strony. (Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 652/10). Zgodnie z treścią art. 244 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 2 pkt 11 lit. a) ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. (Dz.U.10.36.196) ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.
Udzielenie pełnomocnictwa adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu nie oznacza po ich stronie obowiązku dokonania czynności procesowej. Mogą oni odmówić jej dokonania (np. sporządzenia skargi kasacyjnej), jeżeli jest ona niedopuszczalna lub oczywiście bezzasadna – por. uchwała SN z 21 września 200r., III CZP 14/00 (OSNCP 2001, nr 2, poz. 21). Brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu od Skarbu Państwa (kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na podstawie art. 250 p.p.s.a. i w oparciu o przepisy § 18 ust. 2 pkt b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.02.163.1348 ze zm.). Zgodnie z treścią § 20 powołanego Rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawiera takiego oświadczenia.
Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów p.p.s.a i przepisów cytowanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.