Uzasadnienie
A.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wpisu sądowego w kwocie 399 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo to zostało prawidłowo doręczone w dniu 28 kwietnia 2014 r. (k. 8 akt sąd.). Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 5 maja 2014 r.. Pomimo to w wyznaczonym terminie skarżący nie wniósł należnej opłaty sądowej, natomiast w dniu 7 maja 2014 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został jednak uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.
Zgodnie z orzecznictwem sądowym wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej traci aktualność jedynie wtedy, gdy strona po doręczeniu jej tego wezwania, ale przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia tej opłaty sądowej, złoży wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (zob. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, opubl.: ONSAiWSA 2006 r. nr 1 poz. 12). W świetle powyższego, po upływie terminu do uiszczenia opłaty, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, niemożliwe jest zwolnienie strony z obowiązku jej poniesienia, a złożony przez stronę wniosek o przyznanie prawa pomocy może odnosić skutek jedynie na dalszy etap postępowania sądowego. Zwolnienie od kosztów sądowych nie ma bowiem mocy wstecznej (p. P.Gołaszewski [w:] Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją prof. R.Hausera i prof. M.Wierzbowskiego, 2. wydanie, Warszawa 2013 r., s. 865 i powołane tamże orzeczenia sądowe).
Skoro zatem w terminie zakreślonym do wykonania obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, strona nie dokonała tej czynności ani też wniosła o przyznanie prawa pomocy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.