Uzasadnienie
Skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]".
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 rok w kwocie 168.948 zł, na podstawie art.61§2 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej ppsa.
Wniosek uzasadniono tym, że natychmiastowe wykonanie decyzji będzie skutkować trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia płynności finansowej prowadzonej przez J. A. działalności gospodarczej, a ponadto spowoduje zniweczenie Jego wysiłków, które podejmuje na rzecz odzyskania udziału w rynku usług fotograficznych od 2001 r.. Ponoszone do tego czasu straty są pokrywane z oszczędności stanowiących dorobek życia zawodowego. Strata za 2010 r. wyniosła 18.623,60 zł, zaś za okres styczeń – luty 2011 r. – 9.824,87 zł. Podniósł też, że wykonanie decyzji będzie się również wiązało z wystąpieniem nieodwracalnych skutków w postaci wstrzymania płatności rat leasingowych dotyczących maszyn, co będzie się wiązać z utratą wartości dotychczas nabytych praw majątkowych. Ponadto strona podniosła, że wstrzymanie wykonania decyzji nie narusza interesu publicznego, gdyż cała kwota zaległości podatkowych została zabezpieczona hipoteka przymusową.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia "[...]", na podstawie art.61§2 pkt 1 ppsa odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik Skarżącego w piśmie z dnia 17 maja 2011 roku, skierowanym do tut. Sądu złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu, że wszczęto wobec podatnika egzekucję pomimo dokonania uprzedniego zabezpieczenia roszczeń podatkowych poprzez wpis hipoteki przymusowej kaucyjnej na należącej do skarżącego nieruchomości, której wartość przekracza w znaczący sposób wysokość ustalonych przez organy zobowiązań podatkowych. Podniósł też, że organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego przedsiębiorstwa i przystąpił do egzekucji z maszyn, w tym z fotolabu. Tymczasem każda forma utrudnienia korzystania z tego urządzenia wiąże się z natychmiastowym zakończeniem prowadzonej od 46 lat działalności gospodarczej, która jest jedynym źródłem utrzymania obojga małżonków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania postanowienia są wskazane przez ustawodawcę okoliczności.
Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża stronę. Sąd zauważa, iż skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w uzasadnieniu wniosku przedstawił argumenty przemawiające za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji tj., że poniósłby on znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym przyjąć, że dla istnienia przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie wystarczy wystąpienie "jakiejkolwiek" szkody, lecz musi to być znaczna szkoda, która zagrażałaby bytowi socjalnemu skarżącego. W niniejszej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, został prawidłowo uzasadniony i uzupełniony o nowe okoliczności w piśmie z dnia 17 maja 2011 roku.
Sąd zauważa, iż dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarcza nawet samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem części treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04).
Podnieść również należy, iż treść art. 61 § 3 wskazuje, że to z wniosku skarżącego mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie.
W niniejszej sprawie Sąd mógł jednak skorzystać z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jak wskazano wyżej wniosek strony skarżącej ze względu na uzasadnienie mógł zostać oceniony merytorycznie.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd stwierdził, iż w powołanych przez skarżącą okolicznościach, związanych m.in. z rozmiarami prowadzonej działalności gospodarczej i ponoszonymi od 2001r. stratami, obowiązek zapłaty znacznej kwoty zobowiązania podatkowego wysokości 168.948 zł, może skutkować drastycznym pogorszeniem sytuacji życiowej obojga małżonków i utratą płynności finansowej. Tym bardziej w sytuacji, gdy względem nich prowadzone są postępowania w zakresie ustalenia wysokości podatku za inne okresy, zaś kwota zaległości podatkowych spornego roku została zabezpieczona hipoteką przymusową.
Należy też mieć na uwadze, że wyrokiem z dnia 17 maja 2011 r., o sygn. akt I SA/Ol 183/11, tut. Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargi J. i I. A. na wydane w podobnym stanie faktycznym decyzje organu podatkowego w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r..
W tym kontekście jako uzasadnione jawią się zaprezentowane we wniosku uwagi o istnieniu realnego zagrożenia powstania trudności w prowadzonej działalności. To z kolei determinuje uznanie, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a zarazem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a..
Należy jednocześnie nadmienić, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.