Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 5 lutego 2014r. A. C. (dalej jako wnioskodawca, skarżący) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Ze złożonego wniosku wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i uzyskuje dochód z emerytury z KRUS w wysokości 828,71 zł, nie posiada żadnego majątku.
W uzasadnieniu wskazał, że ma niską emeryturę i problemy ze zdrowiem.
W dodatkowy oświadczeniu złożonym na wezwanie, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), skarżący wskazał, że po śmierci żony został najemcą mieszkania w "[...]". Z przedłożonych dokumentów wynika, także iż z tytułu najmu lokalu posiada zadłużenie z powodu nieregulowania płatności mieszkaniowych na kwotę 1.652,50 zł – na dzień 19.02.2014r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż w mieszkaniu zameldowana jest jego córka B. C. posiadająca grupę inwalidzką, nie otrzymująca zasiłku, wnuczka M. C. poszukująca pracy, wnuczka D. C. ucząca się, wnuk P. C. przebywający za granicą, nie utrzymujący kontaktu z rodziną. Do złożonych wyjaśnień załączono aneks do umowy najmu z dnia 17.10.2012r., wezwanie ostateczne w sprawie nieuregulowanych płatności z dnia 02.10.2013r., wyciąg z rachunku bankowego Banku A za okres 31.12.2013r. - 28.01.2014r., z którego wynika ujemne saldo w wysokości - 1.745,83 zł.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 marca 2014r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W razie wniesienia sprzeciwu, zgodnie z art. 260 p.p.s.a. postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Sąd.
Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do § 2 powołanego przepisu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku okoliczności, dotyczące jego sytuacji finansowej i osobistej, pozwoliły stwierdzić, iż złożony wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Za taką oceną przemawia zarówno sytuacja materialna, jak i osobista, a w szczególności wysokość stałych dochodów, które przemawiają za tym, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższe daje podstawy do stwierdzenia, że strona wnioskująca o prawo pomocy, znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie przepisu art. 246 §1 pkt 1 i art. 245 §2 w zw. z art. 260 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.