Uzasadnienie
F. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 11 października 2018 r. sygn. akt I SA/Ol 350/18 oddalającego skargę na decyzję opisaną w sentencji niniejszego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z treścią art. 285a § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a", skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Z kolei zgodnie z art. 285f § 3 p.p.s.a. skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Przy czym na podstawie art. 285l p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego co prowadzi do jednoznacznego wniosku, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl bowiem art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powyższego wymogu nie spełnia, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść powołanego już wyżej art. 285f § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że w orzecznictwie i w doktrynie utrwalony jest pogląd, że niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną (postanowienia NSA z: 29 września 201 r., sygn. akt I OSK 1470/17, 13 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 528/18, 26 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 241/18, por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 1150, wraz z powołanym tam orzecznictwem, B. Adamiak, J. Borkowski, Metodyka pracy sędziego w sprawach administracyjnych, Warszawa 2015, s. 358).
W rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została sporządzona i podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W świetle powyższego Sąd uznał, że skarżący nie miał wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wobec tego wniesiona skarga, jako niespełniająca wymogu określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., a tym samym jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.