Postanowienie WSA w Olsztynie z 11 czerwca 2019 r., I SA/Ol 357/19

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

w Olsztynie w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A Sp. j. na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: nieuwzględnienia protestu postanawia: odrzucić skargę WSA/post.1 – sentencja postanowienia

Skład

Sędzia WSA Renata Kantecka przewodniczący

Uzasadnienie

A Sp. j. (dalej jako "skarżąca", "spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]", w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2019 r. spółka, została wezwana do usunięcia:

1. braków formalnych skargi w rozumieniu art. 61 ust. 7 w zw. z ust. 2 i ust. 3 oraz ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018r., poz.1431 ze zm.), dalej "u.z.r.p.", przez nadesłanie kompletnej dokumentacji obejmującej: wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust.4, wniesiony protest, informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 wraz z załącznikami, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia;
2. braków formalnych skargi w rozumieniu art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a", przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia;
3. braków formalnych skargi w rozumieniu art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez podpisanie skargi, złożenie odpisu skargi, wskazanie osnowy, tj. wskazania, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącej skargę, tego czy wnosi o uchylenie w całości lub w części zaskarżonego aktu, czy o stwierdzenie jego nieważności, określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierające powyższe wezwania, została doręczona spółce w dniu 22 maja 2019 r. (k. 10 – akt sądowych), zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązań Sądu upływał 29 maja 2019 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy.

We wskazanym terminie ani dotychczas, spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi opisanych w pkt 1, 2 i 3 ww. wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Szczególnymi wymogami skargi do sądu administracyjnego, wynikającymi z art. 61 ust. 2 i 3 u.z.r.p., jest obowiązek dołączenia przez wnioskodawcę do skargi kompletnej dokumentacji (w formie oryginałów lub uwierzytelnionych kopii), na którą składają się:

1. wniosek o dofinansowanie,
2. informacja o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3,
3. wniesiony protest,
4. informacja, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami.

Niezależnie od wymogów skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, określonych w art. 61 ust. 2 i ust. 3 u.z.r.p. skarga powinna spełniać wymogi pisma procesowego, określone odpowiednio w art. 46 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., a także wskazane w art. 47 p.p.s.a.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że warunkiem rozpoznania skargi jest jej kompletność w rozumieniu art. 61 ust. 3 u.z.r.p. oraz spełnienie przez skargę wymogów formalnych pisma procesowego (określonych w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a.). W omawianym przypadku mamy zatem do czynienia z koniecznością spełnienia dwóch trybów skuteczności skargi, mianowicie wymogów formalnych wynikających z przepisów procedury sądowoadministracyjnej i szczególnych wymogów formalnych wynikających z opisanych na wstępie odrębności ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w stosunku do p.p.s.a.

Za aktualne należy przy tym uznać poglądy uznające, że w przypadku "zwykłych braków formalnych" skargi, tj. niewymienionych w art. 61 ust. 2 i 7 u.z.p.r. (np. brak podpisu, brak pełnomocnictwa), znajdują zastosowanie przepisy art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2363/13, publ. CBOSA).

Z przepisów tych wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z mocy natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem strona skarżąca nie podpisała skargi, nie przedłożyła jej odpisu, nie wskazała osnowy, nie określiła naruszenia prawa bądź interesu prawnego, nie złożyła KRS. Dodatkowo spółka, na zasadzie art. 61 ust. 7 w związku z art. 61 ust. 3 u.z.p.r., nie przedłożyła kompletnej dokumentacji w oryginale lub w postaci uwierzytelnionych kopii obejmującej:

• wniosek o dofinansowanie projektu,
• informację o wynikach oceny ww. projektu,
• wniesiony protest,
• informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia wraz z ewentualnymi załącznikami.

Nadto skarżąca nie uiściła wpisu od skargi stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a.

W warunkach niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę, iż Spółka była wzywana do uzupełnia braków formalnych skargi pod różnymi rygorami w zależności czy braki te były brakami formalnymi w rozumieniu przepisów u.z.p.r. (rygor pozostawienia skargi bez rozpatrzenia), czy p.p.s.a. (rygor odrzucenia skargi). Wobec wystąpienia braków formalnych skargi w obu reżimach prawnych, Sąd uznał za właściwe zakończenie postępowania, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi we wskazanym terminie, w postaci odrzucenia skargi. Sąd przyjął, że wybór odrzucenia skargi zamiast pozostawienia jej bez rozpatrzenia jest korzystniejszy dla strony z uwagi na przysługujący środek zaskarżenia w postaci zażalenia na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2018r. sygn. akt I GZ 177/18, publ. CBOSA).

Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.z.p.r., odrzucił skargę.