Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał M. L. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na podstawie powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla strony skarżącej jako pełnomocnika z urzędu adwokata B. P. W dniu 22 kwietnia 2014r. do tut. Sądu wpłynęła opinia wyznaczonego adwokata o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 lutego 2014r. wraz z odmową jej sporządzenia przez tego pełnomocnika. Jednocześnie adwokat zawarła wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według norm przepisanych, gdyż nie zostały one uiszczone w całości ani też w części przez stronę skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013r., poz. 461 j.t.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).
Należy zaznaczyć, że stosownie do § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem tego wniosku i stanowi podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części, pozwalając tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa.
W niniejszej sprawie adwokat wyznaczony jako pełnomocnik z urzędu dla strony skarżącej M. L. złożyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z oświadczeniem, zgodnie z którym opłaty z tego tytułu nie zostały zapłacone w całości ani w części przez stronę skarżącą.
Należy w tym miejscu wskazać, że w świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, Z uwagi na przedmiot niniejszej sprawy zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł.
Mając zatem na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w tym zakresie zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto, powiększonej o należny podatek VAT.
Z tych względów, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.