Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie A. B. od decyzji Burmistrza z dnia 4 lutego 2010r. Nr "[...]" w części orzekającej o odmowie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynikało, że:
Decyzją z dnia 4.02.2010r. Burmistrz w punkcie 2 odmówił umorzenia zaległości podatkowych z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2006-2009 w kwocie 2.607 zł. Decyzja ta, skierowana na adres strony, została doręczona w dniu 8.02.2010r. co wynikało z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem poczty. Nadane zostało w placówce pocztowej w dniu 23.02.2010r. co wynika z odcisku pieczęci na kopercie. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 22.02.2010r. (poniedziałek), zatem zostało wniesione po terminie. Organ podkreślił, że odwołujący się nie złożył równocześnie prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 Ordynacji podatkowej.
A. B. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W jej uzasadnieniu skarżący podniósł, że uchybił terminowi wniesienia odwołania ze względu na wypadek losowy. W dniu 22 lutego (poniedziałek) nie nadał korespondencji ze względu na to, że drzewo leżące w poprzek drogi uniemożliwiło przejazd. Po usunięciu przeszkody dojechał do Urzędu Pocztowego już po jego zamknięciu. W związku z tym list nadał w dniu następnym. Skarżący argumentując, że uchybienie powstało nie z jego winy wniósł o przywrócenie terminu.
W związku z powyższym wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego a ponadto o umorzenie zaległości podatkowych. W dalszej części uzasadnienia przedstawił argumenty, które jego zdaniem przemawiają za zasadnością umorzenia zobowiązań.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wskazało, że zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania rozpatrzyło na posiedzeniu w dniu 24 maja 2010r. i wydało w tym dniu postanowienie nr "[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W związku z zarzutami i wnioskami skargi na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.
Powyższa regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżony akt może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organowi administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Należy wskazać, że stosownie do art. 133 i 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga sprawę na podstawie akt administracyjnych, w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Podkreślić należy, że sąd administracyjny nie "zastępuje" organów administracji publicznej w ich funkcji orzeczniczej a kontrola działalności tych organów polega na zbadaniu, czy organ wydając decyzję (postanowienie), nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na skutek zaskarżenia postanowienia odnoszącego się do jednej kwestii proceduralnej Sąd nie może się wypowiadać w kwestii która wymaga wydania innego postanowienia przez organ ani też w kwestiach merytorycznych.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane na podstawie art.. 228 § 2 pkt 1 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zatem ocenie Sądu podlega z punktu widzenia wymienionych w nim przesłanek, warunkujących pozostawienie bez rozpoznania odwołania z uwagi na uchybienie terminowi do jego wniesienia.
Analiza przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących odwołań (rozdziału 15. działu IV) pozwala wyodrębnić fazy postępowania odwoławczego, to jest fazę wstępną, fazę postępowania wyjaśniającego oraz fazę wydania decyzji. W stadium wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w terminie oraz czy spełnia wymagania określone w art. 222 Ordynacji. Niespełnienie któregokolwiek z wymienionych warunków, rodzi konieczność wydania odpowiedniego postanowienia, o którym mowa w przytoczonym wyżej art. 228 § 1 Op. W takim przypadku, postępowanie odwoławcze kończy się na stadium wstępnym, zaś organ nie ma podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję.
W przedmiotowej sprawie nie jest sporny fakt, iż decyzję doręczono skarżącemu w dniu 8 lutego 2010r. We wstępnej fazie badania wniesionego odwołania organ odwoławczy ustalił, że odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 23 lutego 2010r. Natomiast termin do wniesienia tego środka zaskarżenia rozpoczął swój bieg w dniu 9 lutego 2010r. - stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a data 22 lutego 2010r. była ostatnim dniem 14-dniowego terminu do jego skutecznego złożenia.
Z tych też względów organ odwoławczy prawidłowo ustalił w oparciu o posiadany materiał dowodowy, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem terminu ustawowego. Przepis regulujący stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania (art. 228 § 1 pkt 2) ma charakter bezwarunkowy i nie zależy od uznania organu odwoławczego. Stwierdzenie uchybienia terminowi zobowiązuje organ do wydania postanowienia skutkującego zakończeniem postępowania bez merytorycznego rozpatrzenia odwołania.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.