Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 07 sierpnia 2012 r. skarżący A.U. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego przez skarżącego oświadczenia na urzędowym formularzu wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie uzyskuje dochodów, utrzymuje się z zasiłków okresowych i celowych wypłacanych przez MOPS, w wysokości 338,50 zł miesięcznie. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni "[...]" m2. Argumentując ciężką sytuację finansową wnioskodawca wskazał na pozostawanie bez pracy i utrzymywanie się z zasiłku okresowego z M.O.P.S. Podał również, iż posiadane przez niego mieszkanie stanowi część dwurodzinnego domu wybudowanego przed II wojną światową. Wyjaśnił także, że dom jest w znacznym stopniu wyeksploatowany.
Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z powyższej regulacji wynika, iż chcąc ubiegać się o prawo pomocy, strona musi wykazać, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bądź pełnych kosztów postępowania - w tym drugim przypadku bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Nie wystarczy przy tym wykazanie, iż poniesienie kosztów postępowania sądowego pogorszy sytuację materialną strony. Strona wykazać powinna, że posiadane środki są tak skromne, że uiszczenie kosztów tego postępowania spowoduje uszczerbek w wydatkach na zaspokojenie najniezbędniejszych jej potrzeb, a ponadto, że środki, którymi dysponuje nie dają możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na ten cel.
Przedstawiona powyżej sytuacja materialna wnioskodawcy wskazuje, że nie posiada on środków pieniężnych jak i majątku na opłacenie kosztów sądowych, jak i środków na opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazać należy, że skarżący nie posiada stałego źródła dochodu, zaś poza mieszkaniem, w którym zamieszkuje nie posiada innego majątku. Utrzymuje się z zasiłków wypłacanych przez MOPS. Uzyskiwane zaś środki pieniężne nie pozwalają na poniesienie kosztów sądowych jak i kosztów ustanowienia adwokata.
Mając na uwadze powyższe rozpoznający wniosek uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W związku z tym, na podstawie art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.