Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 lipca 2018 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca M.L. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym oraz uzyskiwanych dochodach podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wskazała, iż uzyskiwała dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych do dnia "[...]", a od tego dnia uzyskała prawo do zasiłku przedemerytalnego. Oświadczyła, iż nie posiada żadnych oszczędności, jako majątek nieruchomy podała: dwa mieszkania o powierzchni "[...]’, w których posiada udziały. Przy czym w jednym z tych mieszkań zamieszkuje syn z rodzina i były mąż skarżącej, którzy utrzymują ww. lokal natomiast sama skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu oddziedziczonym "[...]", w którym posiada udział do 1/5 części. Na miesięczne wydatki skarżącej składają się: opłaty czynszowe i eksploatacyjne w kwocie "[...]’, fundusz remontowy "[...]" media "[...]". Oświadczyła, że posiada zobowiązanie wobec "A" SA w wysokości "[...]", którego na chwilę obecną nie płaci, oraz zobowiązania wobec Wspólnoty mieszkaniowej za czynsz i fundusz remontowy, które spłaca po "[...]" każde miesięcznie. Do wniosku skarżąca dołączyła: kopię zaświadczenia o świadczeniu usług dla "B" SA z dnia "[...]" kopie raportów miesięcznych o należnych składkach i płaconych świadczeniach.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302.) – dalej: p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z kolei art. 249a p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem złożonej skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Wnioskodawczyni zwolniona jest zatem z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a., zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych stało się więc zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a.
Dokonując natomiast oceny sytuacji majątkowej pod kątem spełnienia przesłanek w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika stwierdzono, że skarżąca która według złożonego oświadczenia jest osobą prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymującą się z zasiłku przedemerytalnego nie ma realnych możliwości ustanowienia pełnomocnika we własnym zakresie.
Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249a w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.