Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 18 czerwca 2010 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżący T. C. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi określonego na kwotę 100 zł. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i dwojgiem uczących się dzieci. Skarżący nie posiada majątku nieruchomego, majątku ruchomego, zasobów pieniężnych, przedmiotów o znacznej wartości. Wnioskodawca oświadczył, iż posiada samochód osobowy marki "[...]", rok produkcji 1989 o wartości 2.000 zł. Skarżący uzyskuje dochód z prac dorywczych w wysokości 500 zł miesięcznie, żona skarżącego otrzymuje zasiłek rodzinny na dwoje dzieci w wysokości 188 zł miesięcznie, dzieci otrzymują stypendium na rok szkolny w kwocie 1.672 zł na każde dziecko. Skarżący wyjaśnił także, iż zamieszkuje z żoną i dziećmi u rodziców żony.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), zasadą jest, że każdy podmiot wszczynający postępowanie przed sądami administracyjnymi musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów postępowania sądowego. Zgodnie jednak z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. osobie fizycznej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym bądź częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania czy też nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia zaistnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w określonym zakresie.
Celem zaś instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie NSA z 6 października 2004r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8). Z tego też względu do obowiązków Sądu należy ocena złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia w celu jego weryfikacji oraz wyważenia interesu ogółu (Skarbu Państwa) oraz słusznego interesu strony. Zasadność wniosku rozpatruje się w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, a z drugiej zaś z uwzględnieniem jej możliwości finansowych (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05).
Oceniając sytuację finansową na podstawie złożonych przez wnioskodawcę oświadczeń, należy stwierdzić, iż skarżący wykazał, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Złożone oświadczenie wskazuje, że skarżący nie posiada dochodów, z których mógłby opłacić należne koszty sadowe. Dochód z pracy dorywczej w wysokości 500 zł miesięcznie, czy też otrzymywany zasiłek jak i stypendium szkole nie pozwalają na opłacenie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Nadto strona nie posiada majątku, który mógłby stanowić ewentualne źródło sfinansowania kosztów sądowych np. w postaci zabezpieczenia pożyczki czy też dochodu ze sprzedaży.
Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto również pod uwagę, iż strona zobowiązana jest do opłacenia kosztów sądowych w dwóch sprawach zawisłych przed tut. Sądem (sygn. akt I SA/Ol 373/10, I SA/Ol 374/10).
W związku z tym na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w oparciu o art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.