Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 31 marca 2014r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF K. N. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez skarżącą oświadczenia wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z ośmioletnią córką. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z zasiłku z GOPS w wysokości 500 zł. Posiada dom o powierzchni 111m2 oraz "inną nieruchomość" o powierzchni 312 m2. Innego majątku nie posiada.
Argumentując wniosek wskazała, iż samotnie wychowuje córkę. Nie otrzymuje żadnej pomocy od ojca dziecka. Podniosła, iż nie ma rzeczy wartościowych, jak również oszczędności. Posiada zaległości w spłatach za prąd, wodę, dom, podatki. Wskazała również, że posiadane nieruchomości zostały obciążone zakazem zbycia i obciążania. Podkreśliła, że korzysta z pomocy rzeczowej GOPS tj. otrzymuje żywność. Nie korzysta z pomocy rodziców. Wnioskodawczyni wyjaśniła także, że zamieszkuje z bratem, który prowadzi odrębne gospodarstwo domowe.
Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.)., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie.
Przedstawiona wyżej sytuacja materialna skarżącej i jej rodziny przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie.
W sytuacji, gdy jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącej (jej i córki) jest świadczenie socjalne (zasiłek z GOPS) za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z wniesieniem skargi. Posiadany dom służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny. Ponadto nieruchomości obciążone są zakazem zbycia, skarżąca nie ma zatem swobody w dysponowaniu majątkiem. Wnioskodawczyni ma na utrzymaniu małoletnią córkę. O trudnej sytuacji materialnej świadczy również brak pracy oraz zaległości związane z bieżącymi kosztami utrzymania. Sytuacja finansowa strony i zdolność strony do uczestnictwa w kosztach postępowania była już oceniana przez WSA w Olsztynie m.in. w sprawach o sygn. akt: II SA/Ol 1012/13 i I SA/Ol 312/14, w których przyznano stronie prawo pomocy.
W konsekwencji, w warunkach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.