Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 31 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Ol 423/20

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
sędzia WSA Renata Kantecka przewodniczący
sędzia WSA Jolanta Strumiłło
asesor WSA Katarzyna Górska sprawozdawca
Rozpoznanie
w trybie uproszczonym w dniu 31 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy umożliwienia zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy oddala skargę

Uzasadnienie

Z akt sprawy wynika, że skarżący A. L. (dalej: "strona") w toku postępowania podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. złożył do Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego (dalej: "NUCS" lub "organ") wniosek z 16 stycznia 2020 r. o udostępnienie materiału dowodowego (K-4) zebranego w ramach innych postępowaniach podatkowych, na podstawie którego wydana została przez NUCS decyzja z "[...]". Jako podstawę prawną wniosku wskazano art.240 §1 pkt 11 Ordynacji podatkowej (dalej: "Op").

W uzasadnieniu wniosku podano, że strona wniosła odwołanie od ww. decyzji i sprawa nie jest jeszcze rozstrzygnięta. Podniesiono m. in., że organ w toku postępowania powoływał się na wskazane we wniosku dokumenty pochodzące z innych postępowań i wymieniono protokoły przesłuchań w postępowaniu karnym M. R. i decyzję wydaną wobec M. F. Ta decyzja wydana została przez inny organ na podstawie materiału dowodowego, do którego strona nie miała wglądu. W stosunku do części tych dowodów została wyłączona jawność i strona nie uzyskała do nich dostępu. Jest to naruszenie czynnego udziału strony, gdyż strona nie mogła zweryfikować znaczenia tych dokumentów, a także nie mogła podważyć ustaleń, dokonanych na ich podstawie lub przedstawić własnych wniosków dowodowych. Nie wyjaśniono stronie, czego dokumenty te dotyczą i jakie mają znaczenie dowodowe w sprawie. Powyższe okoliczności wskazują na istotne naruszenie prawa strony do wzięcia udziału w czynnościach dowodowych.

Dlatego zasadne jest uwzględnienie wniosku celem udostępnienia stronie dokumentów, do których nie miała dostępu w związku z ich utajnieniem lub brakiem dołączenia do akt. Jednocześnie możliwe będzie wówczas ponowne przeprowadzenie dowodów, w tym dowodów z przesłuchań, o których mowa w decyzjach wydanych względem kontrahentów strony, celem zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu dowodowym. Celem postępowania podatkowego jest wyjaśnienie wszystkich istotnych elementów stanu faktycznego, a nie gromadzenia dowodów wyłącznie obciążających podatników. Powyższe uzasadnia złożenie wniosku w celu udostępnienia stronie dokumentów, które nie zostały jej przedstawione, a mogą umożliwić skuteczną obronę jej praw w przedmiotowej sprawie.

Postanowieniem z dnia "[...]" NUCS odmówił umożliwienia zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy, powołując się na interes publiczny. Podstawą prawną postanowienia był art. 179 Op.

W uzasadnieniu organ przytoczył przepisy art.178 §1 i art.179 §1, a także art.293 §1 i 2 Op oraz przepisy ustawy o ochronie informacji niejawnych i ustawy o ochronie danych osobowych, a także wymienił dowody, które zostały wyłączone z akt sprawy na podstawie wyżej przytoczonych przepisów oraz dowody, które zostały włączone do akt sprawy.

Zdaniem NUCS przepis art.178 Op nie obliguje go do udostępnienia stronie akt sprawy na każde żądanie, gdyż obowiązują ograniczenia wynikające z art.179 §1 Op. Organ podkreślił, że wyłączenie dokumentów z akt sprawy, jak wynika z wymienionych postanowień o wyłączeniu, nastąpiło z uwagi na interes publiczny, rozumiany jako obowiązek ochrony informacji objętych tajemnicą skarbową. Organ wymienił dokumenty, które zostały wyłączone z uwagi na dane osobowe osób innych niż strona bądź z uwagi na dane dotyczące kontrahentów. Część dokumentów została wyłączona w całości i nie jest możliwe ich udostępnienie stronie z uwagi na tajemnicę skarbową. Interes publiczny, o którym mowa w art.179 §1 Op, polega na zagwarantowaniu każdemu podatnikowi ochrony jego danych i informacji przekazywanych organom podatkowym. Ich bezpośrednie wykorzystanie w postępowaniu wobec innego podmiotu jest dopuszczalne tylko w odniesieniu do organu oraz osób wskazanych w przepisach o tajemnicy skarbowej.

Dobro osób trzecich wypełnia przesłankę interesu publicznego z art.179 §1 Op. Podkreślono, że strona nie została pozbawiona możliwości zapoznania się z całą treścią wyłączonych dokumentów, a jedynie ze zindywidualizowanymi danymi, bowiem dokumenty poddano anonimizacji. Zaś w dniu 03.09.2019 r. strona zapoznała się na podstawie art.200 Op z tymi dokumentami, nie została więc pozbawiona możliwości obrony.

Organ podkreślił, że strona może na każdym etapie postępowania żądać wglądu do akt, zaś organ ma obowiązek każdorazowo ocenić, czy zachodzą przesłanki z art.179 §1 Op. W ocenie organu przesłanki takie wystąpiły, tj. stwierdzono interes publiczny polegający na potrzebie ochrony danych podmiotów innych niż strona. Podkreślono również, że umożliwiono stronie zapoznanie się ze zgromadzonymi dowodami, w których były protokoły przesłuchań M. R. Organ odniósł się też bardzo obszernie do zarzucanego naruszenia art.192 Op w wyniku włączenia do akt sprawy wyłącznie rozstrzygnięć w postępowaniach dotyczących innych podmiotów bez dokumentacji, stanowiącej podstawę tych rozstrzygnięć. Zdaniem organu z poszanowaniem art. 123 § 1, art. 129 i art, art. 178 § 1 Op zapewniono stronie czynny udział na każdym etapie postępowania, jawność postępowania i prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, wyjątkiem przewidzianym w art. 179 § 1 Op, stosowanym do dowodów wyłączonych z uwagi na interes publiczny.

Według NUCS analiza materiału dowodowego nie potwierdziła, aby materiał dowodowy pozostawiony do dyspozycji strony, po wyłączeniu dokumentów nie był kompletnym materiałem dowodowym w postępowaniu prowadzonym wobec A. L. Wyłączenie dokumentów, określonych w postanowieniach o wyłączeniu dokumentów nie stanowiło naruszenia zasady jawności lub czynnego udziału strony w postępowaniu.

NUCS podniósł, że w odniesieniu do zawartego we wniosku zarzutu nieudostępnienia stronie decyzji z dnia "[...]" wydanej wobec M. F., dotyczącej 2015 r. - nie ma jej w aktach sprawy, tj. nie została włączona. Organ wyjaśnił, że postępowanie podatkowe wobec A. L. dotyczy 2014 r. i w sprawie tej zebrane zostały dowody dotyczące faktur wystawionych w 2014 r. przez M. F. na rzecz A. L. Organ wymienił te dowody. Ww. decyzja dotycząca M. F. została powołana w decyzji NUCS z dnia "[...]", wydanej wobec A. L., wyłącznie informacyjnie, bez powoływania się na ustalenia z niej wynikające. Bowiem organ w tym zakresie dysponował materiałem dowodowym dotyczącym r. 2014.

W zażaleniu zarzucono naruszenie art.187 i art.210 § 4 w zw. z art. 235 Op przez nierozpatrzenie wniosku strony, która nie wnosiła o umożliwienie wglądu w dokumenty wyłączone z akt sprawy, a o przedstawienie materiału dowodowego, na podstawie którego NUCS wydał decyzję, który to materiał dowodowy nie został dołączony do akt sprawy. Zarzucono też naruszenie art. 123 w zw. z art. 192 Op przez uniemożliwienie stronie wzięcia czynnego udziału w postępowaniu dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r., chociaż organ wiedział, że stronie nie zapewniono wglądu w dokumenty, na podstawie których wydana została decyzja NUCS.

Zaskarżonym postanowieniem DIAS utrzymał w mocy własne postanowienie z "[...]". W uzasadnieniu powtórzył argumenty przedstawione w rozstrzygnięciu wydanym w pierwszej instancji. Uznał, że w przypadku dokumentów wyłączonych z akt sprawy w całości, szczegółowo zostało wyjaśnione stronie, które dokumenty i z jakich powodów zostały wyłączone: załączniki nr 1 do protokołu przesłuchania świadka: M. F., G. P., I. P., deklaracje VAT-7 złożone przez spółkę A., rejestry sprzedaży VAT i deklaracje VAT-7K złożone przez firmę A., rejestry sprzedaży YAT i deklaracje VAT-7K złożone przez firmę B., wykazy informacji PIT-11 wystawionych pracownikom dotyczących spółki A., spółki B., M. C., R. B., M. F., zestawienia szczegółowych danych z deklaracji podatkowych złożonych przez spółkę A., spółkę B, M. C., R. B., M. F., zestawienia ilości i rodzaju dokumentów wymiarowych złożonych do urzędu skarbowego przez spółkę A., M. C., M. F. Organ podkreślił, że udostępnienie stronie informacji o danych wykraczających poza wspólne transakcje czy inne czynności stanowiłoby naruszenie obowiązku zachowania tajemnicy skarbowej, do zachowania której organ jest zobowiązany na podstawie art. 294 Op.

Tajemnicą skarbową objęte są, stosownie do przytoczonych wyżej przepisów art. 293 Op, indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów.

W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozważenie uchylenia postanowienia wydanego w pierwszej instancji.

Zarzucono naruszenie art.210 §1 pkt 5 w zw. z art. 124 i w zw. z art.235 Op poprzez nieuchylenie postanowienia wydanego w pierwszej instancji, pomimo tego, że nie rozpatrzono w nim w pełni wniosku z 16 stycznia 2020 r. Skarżący nie wnosił o bowiem o umożliwienie wglądu do dokumentów wyłączonych z akt sprawy, a o przedstawienie kompletnego materiału dowodowego, na podstawie którego wydana została decyzja NUCS.

Zarzucono także naruszenie art. 123 § 1 w zw. z art. 192 Op w związku z uniemożliwieniem skarżącemu wzięcia czynnego udziału w prowadzonym wobec niego postępowaniu, mimo tego, że organ ma świadomość, że skarżący nie miał wglądu w dokumenty, które nie zostały dołączone do akt przedmiotowej sprawy, oraz że skarżący nie mógł wziąć udziału w przeprowadzeniu dowodów, mających wpływ na zakończenie prowadzonego wobec niego postępowania.

Podkreślono, że wniosek z 16 stycznia 2020 r. dotyczył materiału dowodowego zebranego w postępowaniach dotyczących innych podmiotów, na podstawie którego wydana została decyzja wobec skarżącego, a który nie został dołączony do akt sprawy. Wskazano, że wniosek wskazywał konkretne rozstrzygnięcia, wydane w toku postępowań prowadzonych wobec innych podmiotów, stanowiących podstawę ustaleń poczynionych w postępowaniu prowadzonym wobec skarżącego. Chociaż te rozstrzygnięcia zostały włączone do akt sprawy, to skarżący nie miał wglądu do materiału dowodowego stanowiącego podstawę ich wydania.

W związku z powyższym skarżący uważa, że jego wniosek nie został w pełni rozpatrzony. Organ obowiązany był do odniesienia się do wszelkich kwestii podnoszonych we wniosku, co wynika z zasady zawartej w art.124 Op, złamanej przez organ. Naruszenie art.210 §1 pkt 5 Op polega na braku odniesienia się do przyczyn braku udostępnienia skarżącemu materiału dowodowego, w oparciu o który wydana została decyzja NUCS, a który to materiał nie został dołączony do akt sprawy prowadzonej wobec skarżącego, co w szczególności dotyczy decyzji wydanej względem M. F. Skarżący nie mógł zweryfikować, czy została ona prawidłowo wydana. Nie miał też możliwości uczestniczenia w przesłuchaniach M. R., pochodzących z akt innej sprawy.

W ocenie skarżącego doszło do naruszenia prawa strony do czynnego udziału, gdyż możliwe, że po zapoznaniu się z przedmiotowymi dokumentami skarżący przedłożyłby dokumenty lub wskazałby okoliczności, które podważyłyby wnioski organu i wydana zostałaby wobec niego decyzja o innej treści. Dlatego organ powinien wyrazić zgodę na udostępnienie skarżącemu przedmiotowych akt.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "ppsa") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Granice każdej sprawy wyznaczają przepisy prawa materialnego oraz zasady procesowe zawarte w ppsa. W podobny sposób działa organ podatkowy, przy czym granice jego postępowania wyznaczają przepisy prawa materialnego i zasady ogólne ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325).

Zaskarżone postanowienie jest konsekwencją wniosku złożonego przez skarżącego. Granice postępowania w sprawie z tego wniosku wyznaczała treść wniosku (K-4). Wniosek został przez skarżącego oznaczony jako: "wniosek o udostępnienie materiału dowodowego zebranego w ramach innych postępowań podatkowych, na podstawie których wydana została decyzja w przedmiotowej sprawie, a który to nie został dołączony do akt sprawy, w której została wydana decyzja Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z "[...]"". Z dalszej części wniosku wynika, że skarżący wnosi o udostępnienie materiału dowodowego zebranego w ramach innych postępowań podatkowych, na podstawie których wydana została decyzja w przedmiotowej sprawie. Nie ma wątpliwości, że chodzi o ww. decyzję NUCS z "[...]".

Każdy wpływający do organu podatkowego wniosek poddawany jest wstępnej weryfikacji w celu ustalenia, według jakich przepisów prawa materialnego będzie rozpatrywany, tj. organ ustala, w jakiej sprawie został złożony. Przy czym udostępnienie materiału dowodowego (o co wnosił skarżący) może nastąpić poprzez umożliwienie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji (art.200 Op) albo poprzez umożliwienie wglądu w akta sprawy na podstawie art.178 Op.

Wniosek skarżącego został uznany za dotyczący wglądu w akta sprawy, zaś zaskarżonym postanowieniem odmówiono skarżącemu tego wglądu, z uwagi na interes publiczny, wymagający ochrony informacji objętych tajemnicą skarbową, co dotyczy danych osób trzecich.

Zgodnie z art.178 § 1 i 3 Op strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania (§1). Strona może żądać wydania jej kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy (§ 3).

Z art. 179 § 1 Op wynika, że przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. Odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami, o których mowa w § 1, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelniania odpisów i kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia (art.179 § 2). Na postanowienie to służy zażalenie (§ 3 art.179).

Z powyższego wynika, że w art.178 Op zagwarantowane zostało prawo strony do dostępu do akt postępowania podatkowego. Przewidziano, że strona prawo to może zrealizować w dwojaki sposób. Albo osobiście, poprzez wgląd w akta sprawy i sporządzenie we własnym zakresie nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii (§1), albo strona może żądać od organu wydania jej kopii lub odpisów akt sprawy (§3).

Innych możliwości wglądu w akta sprawy podatkowej Op nie przewiduje, poza możliwością zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji (art.200 Op). Dlatego należy przyjąć, że granice sprawy objętej wnioskiem skarżącego z dnia 16 stycznia 2020 r. słusznie zostały przez NUCS określone przepisami art.178 i art.179 Op, bowiem wniosek dotyczył udostępnienia materiału dowodowego zebranego w postępowaniu podatkowym. Realizacja tego wniosku mogła nastąpić albo poprzez osobisty wgląd skarżącego (lub pełnomocnika) w akta sprawy, albo poprzez wydanie, na żądanie skarżącego, kopii lub odpisów z akt sprawy.

Skarżący ma rację co do tego, że wniosek dotyczył także żądania przedstawienia materiału dowodowego zebranego w sprawie zakończonej decyzją wydaną wobec innego podmiotu, lecz w ocenie Sądu nie miało to wpływu na kwalifikację wniosku dokonaną przez organ i na odmowę wglądu z uwagi na interes publiczny, wstąpienia którego skarżący nie podważył. We wniosku nie wskazano, że udostępnienie żądanego materiału dowodowego miałoby nastąpić poprzez wydanie kopii czy odpisów, zatem należy przyjąć, że skarżący dążył do uzyskania dostępu do materiału dowodowego w podstawowy sposób, wynikający z §1 art.178 Op, tj. poprzez umożliwienie osobistego wglądu w akta sprawy. Dostęp ten, jak wyżej wskazano, strona ma zapewniony na podstawie art.200 Op, w ramach zapoznania się z aktami sprawy, z zastrzeżeniem dotyczącym akt wyłączonych. Zaś do akt wyłączonych podatnik dostępu nie ma.

Niezależnie od powyższego przepisy podatkowe nakładają na organ obowiązek przedstawienia podatnikowi materiału dowodowego, w oparciu o który wydana została decyzja podatkowa – w uzasadnieniu tej decyzji, co wynika z art. 210 §4 Op. Z przepisu tego wynika, że uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązek ten ma oparcie w art.191 Op, zgodnie z którym organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wymaga jednak podkreślenia, że wymogi powyższe obowiązują tylko w odniesieniu do uzasadnienia decyzji podatkowej i prowadzonego przed jej wydaniem postępowania. Decyzja kończy postępowanie podatkowe, dlatego należy w niej przedstawić, w oparciu o ww. przepisy, jakie dowody zostały zebrane przez organ i jakie jest ich znaczenie dla sprawy.

Jeżeli podatnik uważa, że decyzja zawiera wady lub braki w tym zakresie, to może w odwołaniu od decyzji (a następnie w skardze do sądu) kwestionować zarówno sposób gromadzenia materiału dowodowego, jak i jego zakres oraz znaczenie dla sprawy. W tym też trybie może podatnik podnosić zarzuty dotyczące m. in. naruszenia art.123 §1 Op (zasada czynnego udziału), art.124 Op (zasada przekonywania) lub art.192 Op, zapewniającego stronie możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

Możliwości podnoszenia tego rodzaju zarzutów dotyczących postępowania podatkowego nie ma w postępowaniu "ubocznym", z wniosku podatnika o udostępnienie materiału dowodowego w trybie art.178 Op. Na podstawie wniosku skarżącego z 16 stycznia 2020 r. nie toczyło się typowe postępowanie, bowiem organ rozstrzygał jedynie o zasadności wniosku, tj. o udostępnieniu materiału dowodowego, jak nazywa to skarżący lub o możliwości zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy, jak wynika z postanowienia organu. Nie był zaś organ zobowiązany, aby w związku z argumentacją tego wniosku w zakresie naruszenia ww. zasad ogólnych i przepisów dotyczących postępowania podatkowego – odnosić się do argumentów skarżącego w tym zakresie, tj. dotyczących postępowania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r.

Zdaniem Sądu wniosek skarżącego został prawidłowo potraktowany przez NUCS jako dotyczący art.178 Op. Dodać przy tym trzeba, że prawo wglądu w akta sprawy, opisane powyżej, ma charakter ograniczony, co wynika z art.179 Op. W tym artykule wymieniono sytuacje, gdy wgląd w akta sprawy, w tym także sporządzanie kopii znajdujących się tam dokumentów oraz żądania wydania ich odpisów, podlega wyłączeniu. Wyłączenie przewidziane jest ze względu na potrzebę ochrony tajemnicy państwowej oraz z uwagi na interes publiczny.

Konsekwencją tego ograniczenia było wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyczyn, dla których organ uznał, że interes publiczny nie pozwala na realizację wniosku skarżącego. W tym zakresie zaskarżone postanowienie zawiera obszerną argumentację, do której Sąd nie ma zastrzeżeń. Wprawdzie organy nie skupiły się na tym, że skarżący domagał się udostępnienia materiału dowodowego pochodzącego od innych organów, będącego podstawą wydania decyzji wobec innych podmiotów, lecz nie było to istotne, ponieważ żądanie dotyczyło udostępnienia akt wyłączonych, a zatem argumentacja organu słusznie dotyczyła ww. okoliczności związanych ze stwierdzeniem interesu publicznego w wyłączeniu.

Ponadto, z punktu widzenia rozpatrywanego wniosku, zakwalifikowanego jako żądanie udostępnienia materiału dowodowego, nie jest istotne, jakimi pobudkami kierował się skarżący, składając wniosek i co zamierzał osiągnąć, uzyskawszy dostęp do żądanych dokumentów. Dodać należy, że wprawdzie skarżący podnosi, że wskazywał we wniosku na konkretne rozstrzygnięcia, wydane wobec innych podmiotów, w związku z którymi chciałby uzyskać dostęp do dowodów będących podstawą ich wydania, lecz analiza jego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że wymienił jedynie decyzję wydaną wobec M. F. za 2015 r. i zaznaczył, że żąda udostępnienia dowodów, w oparciu o które decyzja ta została wydana, a ponadto wskazał we wniosku przesłuchania M. R. w postępowaniu karnym. Innych rozstrzygnięć wobec podmiotów trzecich we wniosku nie wskazał.

Zdaniem Sądu, skarżący, kwestionując zaskarżone postanowienie, powinien, ze względu na brzmienie § 2 art.179 Op, wykazywać niezasadność odmowy umożliwienia zapoznania się z posiadanymi przez organ dokumentami wyłączonymi z akt sprawy, tj. powinien albo wykazać brak podstaw do ich wyłączenia na podstawie art. 179 § 1 Op, gdyż wyłączone dokumenty nie zawierają informacji niejawnych, albo - kwestionując wystąpienie interesu publicznego w wyłączeniu – powinien wykazać, że okoliczność taka nie zachodzi.

W skardze nie przedstawiono zarzutów w tym zakresie. Argumentacja skargi oparta jest na nieprawidłowej, zdaniem skarżącego, kwalifikacji wniosku oraz na zarzucie naruszenia zasad postępowania podatkowego, w szczególności na zarzucie odebrania skarżącemu prawa do czynnego udziału w postępowaniu dotyczącym podatku dochodowego.

W ocenie Sądu zarzuty te są nietrafne w części dotyczącej kwalifikacji wniosku, zaś co przypisywanego organowi naruszenia prawa do czynnego udziału, nie przystają do charakteru zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi wiele miejsca poświęcono wykazaniu naruszeń, które nie mieszczą się w granicach rozpatrywanej sprawy. Powtórzyć więc należy, że zakres rozpatrywania każdej sprawy, zarówno przez organ jak i przez sąd, wyznaczają przepisy prawa materialnego. W sprawie ze skargi A. L. są to przepisy art.178 i art.179 Op.

Zarzut naruszenia art.210 §1 pkt 5 Op nie jest zasadny, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie jest wadliwe. Zostało wydane w okolicznościach, w których nie było podstaw do uchylenia postanowienia wydanego w pierwszej instancji. Jeśli zaś chodzi o obowiązki organu na tle omawianego przepisu, to polegają one na wskazaniu, na tle rozpatrywanej sprawy, na czym polega stwierdzony interes publiczny i jaka jest jego treść. W tym zakresie skarżący nie przedstawił zarzutów, zaś według Sądu organ obowiązkom tym podołał, obszernie uzasadniając swoje stanowisko, które Sąd w pełni podziela.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.