Uzasadnienie
J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r.
Zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r. Przewodniczącego Wydziału I Sądu skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w kwocie 100 zł.
Przesyłka zawierająca zarządzenie została wysłana na adres skarżącej podany w skardze, jednakże po dwukrotnym jej awizowaniu została zwrócona do nadawcy. Ponowiona przesyłka także została zwrócona z adnotacją o braku odbioru w terminie. Kolejne dwie przesyłki wysłane ponownie na adres widniejący w skardze, także nie zostały podjęte przez skarżącą pomimo dwukrotnego jej awizowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
Wskazać należy, że przesłanka ta odnosi się tylko do skarżącego. Stosownie bowiem do art. 46 § 2 w związku z art. 57 § 1 ustawy p.p.s.a. skarga powinna zawierać m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku - adres dla doręczeń. Jednocześnie strona ma obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, jeżeli została o tym obowiązku, oraz o jego skutkach niedopełnienia, pouczona przez sąd przy pierwszym doręczeniu. Dopiero wówczas, w razie zaniedbania tego obowiązku, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany.
Zatem brak lub błędne wskazanie adresu przez skarżącego uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, ponieważ nie pozwala Sądowi na doręczenie pism sądowych skarżącemu.
Taka sytuacja ma miejsce w rzeczonej sprawie, bowiem Sąd nie ma możliwości doręczenia skarżącej odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Pomimo wielokrotnych prób doręczenia przesyłki na adres podany w skardze żadna z przesyłek nie została odebrana przez skarżącą, a zatem w tej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zostały spełnione przesłanki do uznania za skuteczne doręczenie w trybie art. 73 ustawy p.p.s.a. (podwójne awizowanie przesyłki) jako wystarczającej do uznania, że skutecznie przesyłka została doręczona stronie, skoro żadna z przesyłek nie została skarżącej doręczona i nie została ona pouczona o skutkach braku wskazania aktualnego swojego miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń. Powyższe stanowi zatem trwałą przeszkodę uniemożliwiającą nadanie sprawie dalszego biegu.
Z tego względu Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 oraz art. 131 p.p.s.a.