Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art.132 i art.130 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, po rozpoznaniu wniosku K. Z. i Z. Z. o wyłącznie Gminy, jej organu, a także pracowników Gminy ze wszystkich spraw podatkowych zawisłych przez Samorządowym Kolegium Odwoławczym, których organem jest Gmina, odmówiło wyłączenia Gminy, Wójta Gminy oraz G. N. z postępowań podatkowych dotyczących siedmiu odwołań od decyzji Wójta Gminy wymienionych w postanowieniu. Strony pouczono, iż na postanowienie to nie służy zażalenie.
Na opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. Z. W skardze wniósł on o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wyłączenie z postępowań podatkowych Gminy, Wójta Gminy oraz G. N. i przekazanie spraw organowi spoza obszaru objętego właściwością SKO, kwestionując przedstawioną w nim interpretację co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego. Postanowieniu zarzucił naruszenie:
- - zagwarantowanego w art.123 i 200 Ordynacji podatkowej prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania poprzez zignorowanie art.200 Ordynacji, przez co nastąpiło wybiórcze zebranie materiału dowodowego w sprawie,
- - dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym ignorowanie wyroków Trybunału Konstytucyjnego: SK 53/04, SK 98/98, SK 27/01,
- - naruszenie art.2 Konstytucji RP - zasady demokratycznego państwa prawnego i wynikającej z niej zasady ochrony zaufania do państwa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej i zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył; co następuje:
Wniesiona przez skarżącego skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy postanowienia nieobjętego zakresem właściwości sądów administracyjnych.
Zakres przedmiotowy sądowej kontroli działalności administracji publicznej określa art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.). Z §2 pkt 2 tego artykułu wynika, że skargi do sądu administracyjnego są dopuszczalne na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także postanowienia rozstrzygająca sprawę co do istoty.
Ordynacja podatkowa nie przewiduje środka zaskarżenia - zażalenia, na każde postanowienie, a jedynie na postanowienia wskazane w ustawie (art.266§1 Ordynacji podatkowej). Postanowieniami kończącymi postępowania są: postanowienie o niedopuszczalności odwołania oraz o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (art.228§1 pkt 1 i 2 Ordynacji), o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia (art.163§2 Ordynacji), a także o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia (art.228§1 pkt 3 Ordynacji). Trzecią kategorią postanowień, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, stanowią postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W rozpoznanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie odmawiające wyłączenia organu i pracowników organu od udziału w postępowaniach określonych w postanowieniu. Postanowienie to nie należy do żadnej z trzech, powyżej opisanych, kategorii.
Powyższe skutkuje zatem odrzuceniem skargi na podstawie art.58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.