Uzasadnienie
M.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2017 r. (k. 134 akt adm.) na podstawie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201). Zgodnie bowiem z adnotacją poczty na dowodzie doręczenia, przesyłka była przez pocztę awizowana w dniu 26 kwietnia 2017 r. i podjęta przez stronę w dniu 28 kwietnia 2017 r.
W związku z tym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 maja 2017 r. Strona zaś wniosła skargę w dniu 30 maja 2017 r. (k. 6 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Wobec tego, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 28 kwietnia 2017 r., termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 29 maja 2017 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędne było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do 29 maja 2017 r. włącznie. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 30 maja 2017 r., a więc po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Warunkiem rozpoznania skargi w świetle powołanego wyżej art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest złożenie jej w ustawowym terminie. Skoro zatem skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, nie było podstaw do jej merytorycznego rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.