Uzasadnienie
R. B. na urzędowym formularzu wniosku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema małoletnimi córkami. Dochód rodziny stanowi renta skarżącego w kwocie 607,88 zł. Wnioskodawca poza spółdzielczym lokatorskim mieszaniem nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie skarga R B. dotyczy decyzji z dnia "[...]" Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W związku z tym skarżący korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. W takiej sytuacji bezprzedmiotowe jest postępowanie w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów gdyż z mocy ustawy skarżący korzysta już z tego uprawnienia w przedmiotowej sprawie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono w sentencji.